Column

Feest

In het huiskamerrestaurant, tevens de enige plaats waar ze koffie serveren in het dorp, zaten vier vriendinnen in kleurige bermuda’s hardop te vergaderen over de vijftigste verjaardag van een andere vriendin die er niet bij was. Ze woonde nog steeds bij haar moeder, dat leek me de eerste nederlaag. Er werd een feestlied gecomponeerd, waardoor ik dat leven ongewild aan me voorbij zag glijden.

– Op schoolreis in 5-vwo was ze op een tent gaan zitten, waardoor Rob en Margo werden verpletterd, maar die zijn wel nog steeds bij elkaar.

– Twee keer verkering gehad, twee keer bedrogen.

– Geen kinderen gekregen, wel gek op kinderen.

– Is ontzettend creatief.

– Gaat op in vrijwilligerswerk.

– Gek op Ierland.

– Houdt van wandelen.

– Fan van Nick & Simon.

– Supergezellig.

– Burn-out geraakt, maar wel een knokker en een doorzetter.

Dat laatste leek me een beetje dubbelop. Over de zin ‘en straks weer lekker aan de slag’ werd getwijfeld, misschien dat ‘straks weer lekker van slag’ de lading beter dekte. Ik dacht aan een zak paprikachips, een bank met kussens, een poes en op de achtergrond consequent dat gejengel van Nick & Simon. In hoeveel levens speelden die twee wel geen prominente rol?

Daarna ging het over wel of geen pop in de tuin.

Een vrouw die om alles wat gezegd werd telkens zo hard lachte dat ze dubbelklapte, zei dat ze had gezien dat een ‘vulbare sara’ voor in de voortuin 14,95 euro kost.

Een ander zei dat ze die dit jaar dan meerdere keren konden gebruiken.

Enorm gelach, hup, daar klapte die ene weer dubbel.

Gespiek in schriftjes met aantekeningen.

Iemand: „Dus … brunch, wandelen, concert? En daarna? Naar Wereldkeuken in Westzaan?”

Een ander: „Ja, dat vindt ze wel lekker.”

Ze gingen, de uitbater en ik bleven samen achter.

Omdat zijn vader uit Arnhem komt, en hij ook voor Vitesse is, durfde ik wel te vragen of hij ook zo’n medelijden met de aanstaande jarige had.

Antwoord: „Ja, maar dat hoeft niet.”

In een poging ons op te beuren zei hij dat er ieder weekeinde meer mensen uit Amsterdam naar huizen in het dorp komen kijken. Hij viste ze er zo uit, zei hij, maar we wisten alle twee dat dat niet zo moeilijk is.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.