CORRESPONDENTEN IN NEDERLAND

Steven de Foer werd drie jaar geleden door zijn krant, het Belgische dagblad De Standaard, uitgezonden naar Nederland. ,,Op eigen verzoek. Ik kon aanvankelijk naar Berlijn maar toen Nederland vrijkwam heb ik voor dit land gekozen. Het leek mij prettiger voor mijn kinderen, van wie de oudste net naar de basisschool ging.''

Maar hij was ook al een beetje `Hollandofiel'. ,,Het intellectuele klimaat in dit land spreekt mij aan. In België voelt men niet de noodzaak te praten zolang er geen concreet probleem is. Er wordt hard gewerkt, maar er is geen drang de eigen wereld aan te pakken, tien jaar vooruit te kijken. De Nederlanders doen dat wel, maar slaan weer door. Hier wordt oeverloos gepraat, maar weinig opgeschoten. Twee recente debatten tonen dat goed aan: de multiculturele samenleving en de discussie over de positie van de koningin. Het vulde wekenlang de krantenkolommen, maar hoe lang duurt het voordat het concreet resultaat oplevert?''

Belgen lijken meer te weten van Nederland dan omgekeerd, omdat de Nederlanders hardnekkig vast lijken te houden aan een aantal clichébeelden van België. ,,België, en dan met name Vlaanderen, is nog steeds een beetje dommig en conservatief voor de meeste Nederlanders. Dat beeld wordt zelden genuanceerd, zeker niet in de `populaire kranten'. Soms krijg ik de indruk dat Nederland het nodig heeft om domme buren te hebben, om zelf positief af te steken. Je zag ook dat Nederland het moeilijk had toen België scherp afwijzend reageerde op Haider. Dat is een rol die Nederlanders zich toe-eigenen.''

Deze zomer keert hij naar Brussel terug, zijn krant roept om financiële redenen zijn correspondenten terug. ,,Jammer, want ik vind het heel leuk in Nederland en wil er graag langer blijven. Nederland had nooit definitief mijn land kunnen worden, daarvoor verschillen Belgen en Nederlanders te veel. Maar ik zal de debatcultuur missen, de kwaliteit van de openbare diensten, de kindvriendelijkheid, de ongerepte kust en natuurlijk Amsterdam.''

(Foto Walter Herfst)