Reed floreert bij nieuwe passie

Op de hoes van zijn nieuwe cd Ecstasy staat Lou Reed afgebeeld met open mond, gesloten ogen en achterovergebogen hoofd. De associatie lag voor de hand: Reed heeft een plaat gemaakt over seksuele extase. Maar tijdens zijn optreden gisteravond in het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven, bleek dat het hem evengoed om een ander soort verrukking zou kunnen gaan. De man die zijn roerige leven in dienst heeft gesteld van de zoektocht naar de juiste roes, is via heroïne, SM, mannen, vrouwen en exhibitionisme, uitgekomen op de vervoering van het gitaarspel.

En zo was zijn concert, enigszins omineus aangekondigd als `An Evening With Lou Reed', geen bedaagde variété-show, maar een eerbetoon aan de gitaar. Samen met zijn gitarist Mike Rathke presenteerde Reed een `Rock Menuet' (zoals de titel luidt van een van de nieuwe liedjes), voor man en gitaar.

Reed speelde spaarzaam en intens, Rathke dienstbaar en uitvoerig. Maar hoe virtuoos die twee ook zijn, hun spel klonk geen moment barok, eerder als schurende stenen in een rivierbedding.

Te oordelen naar zijn voorkomen floreert Reed bij zijn nieuwe liefde. Op zijn 58ste ziet hij er beter uit dan ooit tevoren, met een zachte uitdrukking, ontspannen gebaren en ongekend veel gelach en gegrijns. In de twee uur die het concert duurde, speelde hij uitsluitend nummers die hemzelf inspireren. Dat waren recente liedjes, van de nieuwe cd, van de vorige (Set The Twilight Reeling, 1996), en een enkele van Songs For Drella, zijn hulde aan Andy Warhol uit 1989. Pas in de toegift speelde hij klassiekers als Vicious en Sweet Jane.

Tijdens het concert gedroegen de bandleden – Reed, Rathke, de drummer en bassist – zich soms als improviserende muzikanten in de oefenruimte, die een bepaalde riff hebben ontdekt en het niet meer willen loslaten. Tegenover elkaar staand, sturend met blikken en knikjes, inspireerden de gitaristen elkaar tot nieuwe wendingen. Dat leidde vooral in het middenstuk van het concert tot een paar taaie stukken, die Reed en Rathe meer voldoening leken te geven dan het publiek.

Reed liet duidelijk merken dat optreden voor hem `ontdekken' betekent. Dat ieder nummer een nieuwe vorm kan krijgen en dat zanglijnen zich daaraan mogen aanpassen. Zijn diepe, wankele stem kreeg daardoor een nog onvastere koers.

De liefhebbers van zijn zang beleven zware tijden; Reed heeft de eigen stem ondergeschikt gemaakt aan die van zijn instrument.

Concert: Lou Reed. Gehoord: 8/5 Muziekcentrum Frits Philips, Eindhoven. Herhaling: 9/5 Oosterpoort, Groningen; 11/5 Carré, Amsterdam.