Droom

Mijn schaakdromen waren meestal akelig, maar één keer ging het de goede kant op.

Ik had van Kasparov gewonnen, in die droom dan.

Toen we na de partij nog even bekeken wat er gebeurd was, deed ik heel kalm en ik liet niets van mijn blijdschap merken. En ook toen de journalisten kwamen en naar de uitslag vroegen, zei ik rustig 'gewonnen', alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

Het was geen bescheidenheid, maar ijdelheid. Ik had het wel uit willen schreeuwen: 'Is het niet ongelofelijk? Van Kasparov gewonnen! Ben ik niet geniaal?' Maar ik dacht dat het meer indruk zou maken als ik deed alsof ik het heel gewoon vond.

Helaas, de journalisten hadden niet goed gehoord wat ik zei en uit mijn ingetogen gedrag trokken ze de conclusie dat er inderdaad de gewoonste zaak van de wereld was gebeurd. Zo kwam het in de kranten en op de televisie: 'Ree verloor zoals verwacht van Kasparov, wat beslist geen schande is.'

Een goede straf, want het is arrogant om bij een groot succes bescheiden te blijven.

Kasparov zelf heeft daar geen last van. Als hij mooi gewonnen heeft straalt hij van vreugde, ook al is hij het winnen wel gewend. Wat zal hij zich verkneukeld hebben toen hij in de diagramstelling zijn tegenstander met een klein en fijn zetje tot onmiddellijk opgeven dwong.

Wit Magerramov-zwart Kasparov, Bakoe 1977. Zwart deed een zet en wit gaf op.

Oplossing Schaken: 1...b6-b5 en wit gaf op. Na 2. a3 a5 gevolgd door 3...b4 wordt wits paard verdreven met vreselijke gevolgen.

    • Hans Ree