Dividend verdacht

Dividend is dat deel van de netto jaarwinst van een onderneming dat onder de aandeelhouders wordt verdeeld (denk aan het Engelse `to divide'). Je zou dividend kunnen zien als een soort resultaatafhankelijke rente die meestal in twee porties wordt uitgekeerd. In het najaar het interim-dividend en in het voorjaar, direct na de aandeelhoudersvergadering waarin de jaarstukken worden goedgekeurd, het slotdividend.

Hoe meer dividend hoe liever aandeelhouders het hebben. Zou je denken, ja. Maar in de praktijk is het toch anders. Als je alle beursgenoteerde bedrijven onder elkaar zet in volgorde van de dividendpercentages (uitgekeerd dividend als percentage van de koers) die ze uitbetalen, dan zou je bovenaan de sloomste bedrijven vinden terwijl de meest sexy namen onderaan de lijst bungelen. Een wonderlijke paradox.

De verklaring zit 'm hier in dat beleggers eigenlijk meer geïnteresseerd zijn in een onderneming met groeimogelijkheden voor de toekomst dan een die alleen maar veel contant geld kan uitkeren. Een bedrijf dat groeit, kan natuurlijk ook best een hoge netto winst maken, maar zo'n onderneming kan die winst maar al te goed gebruiken om zijn groei te financieren: er moet immers voortdurend geïnvesteerd worden in het ontwikkelen van nieuwe markten. Een bedrijf dat in uitgerijpte markten actief is, kan met zijn winst meestal niet veel anders doen dan maar uitkeren.

Maar, hoor je degelijk opgevoede Hollanders al vragen, is het dan niet wijs om die winsten te gebruiken om bankschulden (`vreemd vermogen' in jargon) af te lossen? Dan ga je minder rente betalen en blijft er in de toekomst nóg meer geld over om uit te keren. Dat klopt als de rente hoger is dan het rendement dat de onderneming maakt met het geleende geld. Maar dankzij de lage rente van de laatste jaren is dat – gelukkig – meestal niet zo. Aflossen zou voor aandeelhouders dus eerder nadelig uitpakken.

Tot nu toe kwamen bedrijven nogal eens in de verleiding om winst in te houden omdat aandeelhouders over uitbetaald dividend inkomstenbelasting moesten betalen. En onder het motto `we hebben een oorlogskas nodig om bedrijven te kunnen overnemen' werd geld soms langdurig opgepot (en tegen zeer lage rente op deposito gezet) terwijl er uiteindelijk geen bestemming voor werd gevonden. Maar dat gaat veranderen. Want per 1 januari aanstaande wordt het nieuwe belastingstelsel ingevoerd. Dit fiscale argument vervalt dan en bedrijven zullen hun winsten ongehinderd kunnen uitkeren. Aandelen met bescheiden groeimogelijkheden maar een royaal dividendbeleid worden daarmee aantrekkelijker.