Samen met collega's in gebed

In een kelderlokaaltje van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij komt de groep in de lunchpauze weer bijeen, zoals elke dinsdag. Stoelen worden in een kring gezet, een deelnemer haalt een bijbeltje tevoorschijn en de zeven aanwezigen bespreken wat er de afgelopen week is gebeurd. ,,Voor wie moeten we deze keer bidden?''

Bidpauzes op het werk zijn in opkomst. Het aantal bedrijven en instellingen waar het personeel in de pauze gaat bidden, neemt de laatste jaren spectaculair toe. Maarten Pijnacker Hordijk, die een bidpauze begon bij de Nederlandse Spoorwegen, houdt de ontwikkelingen al enkele jaren bij. Hij telde in 1996 acht bedrijven en instellingen. ,,Nu zijn het er bijna vijftig'', schat hij.

Het lokaaltje in de kelder van het ministerie is eigenlijk van de fotoclub, maar dat deert de deelnemers niet. ,,De eerste christenen zijn ook in de catacomben begonnen.'' Aan de muur hangt een lijst met de Tien Geboden, maar hier bedriegt de schijn: Behandel de apparatuur en het materiaal met zorg. De geboden van de fotoclub.

,,De laatste paar jaar zit er een duidelijke groei in'', zegt Pijnacker Hordijk. ,,Mensen durven er steeds meer voor uit te komen dat ze ook op hun werk hun geloof willen belijden. Bovendien groeit het besef dat geloven meer is dan op zondag in de kerk zitten.''

Van bedrijven als de NAM, Fortis en de Rabobank, enkele gemeenten en zes ministeries is bekend dat er in de pauze gebeden wordt. Niet alleen op het ministerie van Landbouw zijn er gebedsgroepen maar ook op Financiën, Justitie, Verkeer, Sociale Zaken en Economische Zaken.

Op Landbouw bestaat de bidpauze nu drie jaar. Het begon met een paar collega's, nog wat schuchter op de kamer van initiatiefnemer Diana van der Stelt, medewerkster gewasbescherming, en nu zijn het er twaalf, met de goedkeuring van de personeelsvereniging. Van der Stelt: ,,Veel collega's reageren onverschillig, maar niemand vindt het vreemd dat we als collega's onder elkaar met God bezig zijn.''

Sinds minister De Boer enkele jaren geleden het initiatief nam voor een stiltecentrum op het ministerie van VROM, zijn bidpauzes op de ministeries bespreekbaar geworden. Van der Stelt: ,,Dat bracht daar de discussie over reflectie en rust op gang. Door allerlei overplaatsingen hebben andere ministeries, zoals wij, daar ook lucht van gekregen.''

Nu de werkdruk toeneemt en er steeds meer van het personeel wordt verwacht, is het logisch dat werknemers behoefte krijgen aan een rustpunt op hun werk, vindt Van der Stelt. ,,Sommige mensen eten een boterham of gaan biljarten, wij bidden om met de dagelijkse hectiek om te gaan.''

Het hele ministerie is met bidpauzes geholpen, vindt Van der Stelt. ,,De probleempjes op het werk worden iets minder groot.'' Bovendien is de steun van hogerhand in de praktijk vaak onontbeerlijk. ,,We hebben een zegen nodig om goed met soms afschuwelijke dilemma's om te gaan. Al zijn we christenen, wij moeten ook keuzes maken die voor boeren erg nadelig kunnen zijn.''

Al pratend komt de groep op gebedspunten. Een directeur heeft een burn-out, een collega zit in het buitenland, een ander moet een moeilijk gesprek voeren, zelfs voor minister Brinkhorst wordt gebeden. Deelnemer Cees Spek van de diensteenheid dierlijke productie : ,,Hij heeft een grote kast met boeken thuis, maar van kennis van dat éne Boek heb ik nog niets gemerkt.''