SEX MOB

Het spelen van ABBA-repertoire hoeft niet altijd een bekering tot de camp te betekenen. In ieder geval niet voor Sex Mob, dat op zijn nieuwste cd Solid sender een interpretatie van de Zweedse superhit `Fernando' weggeeft die staat als een huis. Verder vergrijpt het New Yorkse kwartet zich ook nog aan `Please, Please, Please' van funkkoning James Brown, `About a Girl' van grunge-rocker Kurt Cobain en Duke Ellingtons `The Mooch', en krijgt het Rolling Stones-nummer `Ruby Tuesday' een ska-bewerking.

Het viertal slaagt erin de oude nummers te reanimeren en ze een frisheid mee te geven alsof ze gisteren zijn geschreven. Maar al op de debuut-cd Din of Inequity bewezen voorman Steve Bernstein en trawanten dat Sex Mob meer is dan een superieur coverbandje opererend op de scheidslijn tussen jazz en funk. Het dozijn eigen composities getuigt van de nodige inventiviteit en sluit naadloos aan bij het geleende materiaal. De reden voor deze coherentie is gelegen in het compromisloze, uit duizenden te herkennen bandgeluid, waarin de vettige uithalen van Bernsteins schuiftrompet en het rauwe, licht neurotische saxofoonspel van Briggan Krauss de hoofdrol spelen. Dat er op de cd ook nog een schreeuwerig kinderkoortje, twee violisten, drie cellisten en een dj meespelen, verhoogt enkel de feestvreugde.

Sex Mob: Solid sender (Knitting Factory, KFW-244)