Republikeins Genootschap 1

Ontzettend leuk hoe Martin van Amerongen uit de archieven van het Republikeins Genootschap citeert om aan te tonen hoe serieus het gezelschap is, en hoe draaierig ik wel niet door het leven ga (NRC Handelsblad, 2 mei). Maar draai het eens even om: Vinken gaat met pensioen, heeft een vrolijk idee, er komt een uitnodigingsbrief ondertekend door een geridderde oud-voorzitter van een bank, een oud-commissaris van de koningin in Limburg en republikein Vinken met een oprichtingsvergadering voor een republikeins genootschap ,,zonder bedoelingen'' en vervolgens wordt dit ex poste verkocht als een serieus gezelschap tegen de monarchie.

Van Amerongen kent, anders dan Vinken, de tradities van het zuiden niet, waar een burgemeester in alle decoratieve en verbale ernst op zaterdag de sleutels van de stad aan prins carnaval overhandigt. Vervolgens zegt Van Amerongen op grond van convocatie en uitgesproken teksten dat de sleutels wel degelijk in handen van de carnavalsprins zijn en dat je niet moet doen alsof je dat niet wist. Dat vind ik nogal vrolijk, eerlijk gezegd. Om te suggereren overigens dat de aanwezigen het toen allemaal ernstig gemeend zouden hebben met de republiek en ik nu aan het draaien ben. Ach, als ik van mening zou zijn veranderd, zou ik mij er niet voor schamen, maar toevallig ben ik nogal praktisch wat de monarchie betreft: je zou het nu niet meer bedenken, maar zolang het werkt, is er weinig op tegen. Maar dat is wellicht een te weinig principiële houding. Het zij zo.