Komst van één Europese beurs nog ver weg

Beleggers moeten nog wel even geduld hebben voordat de Europese beurs een feit is. Al het fusiegeweld ten spijt.

Voor bedrijven is het al jaren alledaagse kost, maar voor de aandelenbeurzen is het een recent fenomeen: fuseren en overnemen. En ook na de aankondiging van de beurzenfusie tussen Londen en Frankfurt van vanochtend is het wachten op een volgende fusie. Praten de muurbloempjes Madrid, Milaan en Zürich wellicht al met elkaar? Is het toeval dat juist vandaag de Baltische beurzen (Litouwen, Letland en Estland) zich hebben aangesloten bij de Nordic Exchange, zelf weer een samenwerkingsverband van Stockholm, Kopenhagen, Oslo en Reykjavik?

,,De zwakte van Europa in vergelijking met de VS is de fragmentatie van de markten'', verklaarde president George Möller van de Amsterdamse beurs in maart. ,,Als je al je bankaandelen eruit wil gooien voor verzekeraars, dan loop je tegen die fragmentatie aan'', zo kroop hij in de huid van grote beleggers.

De woorden, uitgesproken na de totstandkoming van de fusie tussen Amsterdam, Brussel en Parijs, zijn nog altijd actueel. Vorig voorjaar leek de fragmentatie grotendeels voorbij toen maar liefst acht Europese beurzen de handen ineensloegen. Zo'n 300 tot 400 Europese grote bedrijven zouden voortaan via een pan-Europees handelsplatform worden verhandeld, waardoor de grieven van grote beleggers grotendeels tot het verleden zouden behoren.

Möller verklaarde in een reactie op het Duits-Britse fusiegeweld dat de samenwerking van de acht beurzen gewoon door zal gaan, bijvoorbeeld op het gebied van openingstijden en handelssystemen. Maar tegelijk is voor iedereen duidelijk dat de nu ontstane blokken elkaar de komende jaren het leven zuur zullen maken. Van een Europees handelsplatform lijkt voorlopig geen sprake te zijn.

Want in de aanloop naar de verschillende allianties zijn er heel wat ego's beschadigd. Zo werd Frankfurt vanaf het begin van de Europese samenwerking van kwade trouw beschuldigd omdat de Duitsers een te centrale rol wilde spelen. En nog vorige week trachtte Euronext (het initiatief van Parijs, Brussel en Amsterdam) de Londense beurs in de gelederen te krijgen.

De liberalisering van de kapitaalmarkten in de jaren tachtig, de komst van de euro en de technische mogelijkheden hebben de beurzen sinds kort van hun lokale binding beroofd. Dat blijkt ook wel uit het recente beleggingsbeleid van de Nederlandse pensioenfondsen die vorig jaar 20 miljard gulden aan aandelen van het Damrak naar de buitenlandse beurzen brachten.

Gezien de gevechten tussen de verschillende hoofdsteden moeten grote beleggers nog even geduld hebben voordat er van één Europese beurs sprake zal zijn. Eerst zal de aandacht van de beurspresidenten uitgaan naar uitbreiding van hun allianties in Amerika en Azië om kapitaalverschaffers het klokje rond te kunnen laten beleggen.

    • Erik van der Walle