Huize Staelens in de ban van het volleybal

Met de inbreng van de zussen Kim (18) en Chaïne Staelens (19) zijn de prestaties van volleybalploeg Facopa uit Weert de afgelopen twee seizoenen sterk verbeterd. De ploeg speelt vanavond in Oldenzaal tegen concurrent Pollux de beslissende wedstrijd om de landstitel.

Daags na de ruime 3-0 thuiszege op medefinalist Arke Pollux uit Oldenzaal zijn de inspanningen nog altijd voelbaar voor de zusjes Staelens. Spelverdeelster Kim (18) heeft overal kramp terwijl aanvalster Chaïne gebukt gaat onder pijnlijke knieën. ,,Het is een slopend seizoen geweest'', verzucht Kim Staelens.

En dat terwijl de belangrijkste wedstrijden nog moeten komen. Weert speelt vanavond in Oldenzaal het beslissende laatste duel om de landstitel tegen Pollux. Zondag ontmoeten beide ploegen elkaar weer in de bekerfinale in Den Bosch. De goede prestaties van Weert, dat pas sinds vier jaar in de eredivisie speelt, komen voor een belangrijk deel op naam van de zussen Staelens. Vooral Chaïne is een plaag voor de tegenstanders.

De 1.91 meter lange aanvalster wordt vooral gevreesd om haar slagkracht. Staelens slaat gevarieerd: over, langs of door het blok, het lijkt haar niet uit te maken. De vedette van Weert is overtuigd van zichzelf. Na dit seizoen vertrekt ze vrijwel zeker naar een Italiaanse, Braziliaanse of Franse club. De oudste van de gezusters Staelens is altijd al ambitieus geweest. Opgegroeid in het West-Vlaamse Zandvoord, vlakbij de Franse grens, vertrok Chaïne al op vijftienjarige leeftijd naar Nederland. ,,Ik wilde een betere speelster worden. In Nederland was de competitie van een hoger niveau dan in België. Dáár wilde ik dus naartoe.''

Via Bou Boudeling, destijds trainer van Jong Oranje, kwam Chaïne Staelens terecht bij VVC uit Vught, waar de huidige bondscoach Pierre Mathieu trainer was. Ze ging bij opa en oma Staelens wonen in Uden. Heimwee naar België had ze maar even. ,,Als je de top wilt bereiken moet je daar wat voor over hebben.'' In Vught won ze de titel en de beker, waarna ze, niet zonder problemen, overstapte naar Weert. ,,Ik ben nog jong en wil met plezier spelen. Bij Vught had ik het wel gezien. Ik wilde naar een gezellige vereniging. Weert bood me die huiselijke sfeer.''

In 1997 verhuisde de rest van de familie Staelens ook naar Nederland. Het gezin vestigde zich in het Brabantse Boxtel. De jongere Kim ging bij VVC spelen, Chaïne nam op dat moment deel aan het winterprogramma van de Nederlandse ploeg. Nadat Chaïne naar Weert vertrok volgde Kim snel. Beiden komen nu alweer twee jaar uit voor Weert. Hun talent hebben ze niet van een vreemde. Vader Jean-Pierre kwam 152 keer uit voor de Belgische ploeg en werd in 1983 gekozen tot Belgisch volleyballer van het jaar. Hij speelde bij Kortrijk nog onder Pierre Mathieu. Moeder Ina, een Nederlandse, was in België jarenlang actief in de eredivisie.

Jean-Pierre Staelens: ,,Hoewel mijn dochters aanvankelijk een hekel hadden aan volleybal kregen ze langzaam maar zeker toch de smaak te pakken. Bou Boudeling zei al snel: `Je hebt schitterende dochters, maar ze hebben de verkeerde trui aan. Ze moeten spelen in de Nederlandse competitie, dan kunnen ze uitgroeien tot toppers'. Die gok pakte goed uit.''

Boudeling had het goed gezien, want zowel Chaïne als Kim speelde snel voor vertegenwoordigende teams. Chaïne (76 interlands) is uitgegroeid tot een vaste kracht van de Nederlandse ploeg en speelde inmiddels al twee EK's en een WK. De 1.80 meter lange spelverdeelster Kim (6 interlands) werd vorig jaar tijdens het junioren-EK in Polen uitgeroepen tot beste spelverdeelster van het toernooi.

Inmiddels is huize Staelens volledig in de ban van het volleybal. De zussen maken lange dagen. Kim: ,,Ik sta 's morgens om half zeven op om naar school te gaan. Ik volg een speciale topsportopleiding in Arnhem. Uitgaan doe ik nauwelijks en al mijn kennissen komen uit de volleybalwereld. Mijn vriend? Die speelt in het eerste mannenteam van Weert.'' Chaïne, die in Den Bosch op school zit: ,,Als je aan topsport doet, leef je nu eenmaal gedisciplineerd. Op een feestje ben ik als eerste weg. Voor een vriendje heb ik nauwelijks tijd.'' De tijd bij de nationale ploeg meegerekend, zijn ze twintig uur per week met volleybal bezig.

De zussen hopen met Weert, dat als enige eredivisieclub niet beschikt over profspeelsters, geschiedenis te schrijven door de titel én de beker te winnen. De ploeg van trainer Jan Meertens vocht in het eerste jaar in de eredivisie nog tegen degradatie. Twee seizoenen geleden verloor Weert de bekerfinale en reikte de club tot de halve eindstrijd om het landskampioenschap. Verleden jaar werd de formatie derde in de competitie. ,,Ik heb op televisie gezegd dat we over lijken gaan'', aldus Kim Staelens. ,,Thuis hebben we tweemaal met 3-0 gewonnen van Pollux, uit met 3-0 en 3-1 verloren. Onder druk spelen we het beste, wij worden dus ook kampioen. En die beker willen we er ook nog bij.''