Monarchie 4

De heer Von der Dunk liet ons zien dat het Oranjegevoel infantiele trekken heeft. Maar heeft het ook niet heel onmenselijke trekken? Is het ethisch wel verantwoord om van iemand te verlangen al bij de geboorte te zijn voorbestemd om het ambt van koning of koningin uit te oefenen, een ambt waarin je in het openbaar nooit iets mag zeggen waarvoor je zelf de verantwoordelijkheid mag dragen, maar dit moet overlaten aan de politici van het ogenblik? Is het wel zo leuk om ieder jaar in een gouden kooi naar het Binnenhof te worden gevoerd om daar een verhaal voor te lezen dat anderen hebben gemaakt en dat meestal slechts schone schijn is om de onkunde en onmacht van de aan het bewind zijnde politici te verbergen? Is het echt zo leuk je hele leven omringd te worden met knipmessende medemensen?

Alles went natuurlijk, en er zitten ook wel leuke aspecten aan. Een aantal ruime woningen en een vorstelijk salaris. En je wordt natuurlijk vanaf je geboorte geïndoctrineerd met de gedachte dat het Nederlandse volk dit van je verlangt, en dat het naar de verdoemenis gaat als je het af laat weten. Dus maak je er het beste van en dat doet Beatrix van Oranje zeker. Maar moeten we nog veel langer doorgaan met deze poppenkast? De Grondwet zegt dat de koning(in) staatshoofd is. Maar wat wil een staatshoofd nog zeggen als die geen macht heeft?

Kunnen we in deze moderne tijd nog van een mens verlangen dat hij of zij door geboorte tot zo iets idioots is voorbestemd? Het wordt tijd te gaan denken aan een herziening van de Grondwet.