Gimmicks en verouderd vinyl

Nee, dj Cor Blimey is niet de nieuwste ster van de hippe Britse dansscene. Achter deze alias gaat Cor Fuhler schuil, de multi-instrumentalist die vooral bekend is van zijn werk met improvisatie-kanonnen als Han Bennink, Wilbert de Joode en Michael Moore. In zijn dj-incarnatie stond hij alleen op het podium van het BIMhuis, omringd door draaitafels, elektronica en piano's.

Aan die combinatie van instrumenten en apparatuur ontlokt Fuhler, net als op zijn onlangs uitgebrachte cd dj Cor Blimey and his pigeon, een breed scala aan geluiden die hij laag op laag stapelt. Contrast staat voorop: dialoog uit de science fiction-serie Startrek combineert hij met kleffe liftmuzak, de instructies van een naaicursus uit de jaren vijftig met het panische geschuur van een slijptol. De platen waar dit alles van afkomstig is worden naar harte lust sneller of langzamer afgedraaid zodat drummers soms klinken als op hol geslagen Duracel-konijnen en sopranen articuleren met dubbele tong en een baard in de keel.

Ook de instrumenten krijgen een vervormende bewerking. Van de vleugel bespeelt Fuhler alleen de snaren, het liefst met een hamertje. En de klanken van zijn elektrische orgel en keyolin, Fuhlers zelf gebouwde kruising tussen viool en orgel, haalt hij door een knoppenkast zodat er vaak niet meer dan gekras of gepiep overblijft.

Maar hoe hypnotiserend of verrassend de geluidscollages af en toe ook zijn, na een zekere tijd gaat het eindeloze akoestische bombardement vervelen. De coherentie is vaak zoek en een opbouw naar een climax is er niet het lijkt niet veel uit te maken of de improvisatie een kwartier langer of korter duurt. De antieke plaatjes klinken na een uur als een gimmick die zijn langste tijd gehad heeft. In het duet met een collega-dj na de pauze slaagt Fuhler er nog wel een paar keer in tot een interessante opeenvolging van geluiden te komen. Zo gaan klotsende golven, krijsende meeuwen en loeiende zeeleeuwen langzaam over in een wegvarende stoomboot, die op zijn beurt weer ruimte moet maken voor een fabriekshal vol machinegestamp en ondefinieerbaar gepiep. Maar dan barst één van de twee knoppendraaiers weer uit in wild gescratch en is het gedaan met de associatieve stroom. Blijft over: twee bebrilde jongens met een stapel verouderd vinyl en tien meter kabel.

Concert: Dj Cor Blimey. Gehoord: 20/4 in BIMhuis, Amsterdam.

    • Edo Dijksterhuis