Pis d'orange

Dankzij Koninginnedag heb ik pikken gezien in alle soorten en maten.

Besneden pikken, onbesneden pikken, kleine pikken, grote pikken, witte pikken, pikzwarte pikken, groezelige pikken, schone pikken, kromme pikken, rechte pikken, dwarse pikken, somberpikken, jubelpikken, fiere pikken, slome pikken, pretpikken, prutspikken, slobberpikken en flodderpikken – naast alle gewone pikken.

Dat kwam doordat ik vanuit mijn woning op een smalle gracht in Amsterdam neerzie. Het uitzicht is van een grote vredigheid, behalve op Koninginnedag. Die dag verschaft de Nederlandse wildplasser, die van heinde en verre naar Amsterdam komt, het perfecte alibi om zijn gulp te openen en alles onder te pissen wat hem voor de pik komt.

Dit is geen wildplassen meer, dit is woestzeiken.

Een van de interessantste aspecten van het verschijnsel is de snelle verschuiving van de fatsoensgrenzen naarmate de dag vordert. In het begin van de middag is het nog een wat beschroomde jongen, die veel omkijkend aan zijn broek frommelt, zijn pik huiverend aan de kille lucht blootstelt en snel zijn straaltje in de gracht mikt.

Dit duurt niet lang. Weldra komen er kloekere mannen langs die zonder aarzeling wijdbeens hun positie innemen, alsof ze een brandslang moeten ontrollen om een brandend pand aan de overzijde van de gracht nat te houden. Het gaat vaak gepaard met forse voorwaartse bewegingen van het bekken wanneer de straal verflauwt en de eigen schoenen bedreigd worden. De pissende man is een geconcentreerde man. Hij laat zich door niets of niemand van zijn taak afhouden.

Bij de ouderen zijn er soms de problemen in de beginfase, als de sluizen nog vergrendeld lijken en zij hun benen steeds weer opnieuw moeten schrap zetten om slechts een lam straaltje te kunnen produceren. Als toeschouwer juich je achter je raam inwendig met hen mee als dan toch opeens het bevrijdende klateren doorbreekt. Waarna aller aandacht gericht kan worden op het afdroppelen, centrifugeren en in het model terugkneden.

Ik heb ze allemaal voorbij zien komen. De mannen die op twee meter tegenover elkaar gingen staan en toen hun boerenlul op elkaar richtten. De vrouwen die met een glas bier in de hand lachend toekeken, terwijl hun man een boom, een elektriciteitskast, een gevel of portiek bepiste. De mannen die triomfantelijk bleven doorpissen terwijl boten vlak langs hen voeren.

Al halverwege de Koninginnemiddag is schaamte een station geworden dat ver achter de horizon ligt. Wie langs zo'n gracht staat te plassen, weet dat hij vanuit twee hoge huizenrijen zichtbaar is: een vóór hem en een achter hem. Als hij het treft, bijvoorbeeld wanneer het etensuur voorbij is, kan hij rekenen op tientallen kijkers. Deze wetenschap deert hem niet, integendeel, ze lijkt zelfs een aanmoediging te vormen voor de monarchale feestvierder.

Open die broek! Here he comes!

    • Frits Abrahams