NIGEL KENNEDY

Eind jaren tachtig verwierf de Engelse violist Nigel Kennedy wereldfaam met zijn opname van Vivaldi's Vier Jaargetijden, waarvan meer dan een miljoen exemplaren werden verkocht. Kennedy was punk, fulmineerde met hartstocht tegen het klassieke establishment en werd zelfs verkozen tot showbizz-persoonlijkheid van het jaar 1990.

Later, in de jaren negentig, trok Nigel Kennedy zich gedurende ruim drie jaar terug van het podium, waar hij in 1996 zijn rentree maakte als `Kennedy', in de hoop dat een enkelvoudige artiestennaam koren op de molen van een aantal vijandige Britse critici zou zijn.

Kennedy speelde jazz, Jimi Hendrix en Kate Bush, maar bleef ook de klassieke muziek trouw. Na recente opnames met muziek van Kreisler, Bartók en Elgar gaat hij op zijn laatste album een verbintenis aan met cellist Lynn Harrell in duo's van Ravel, Händel, Kodály en Bach. Met het zelfde programma maken Kennedy en Harrell nu een tournee, waarin ze morgenavond de Kleine Zaal van het Concertgebouw aandoen.

Zoals blijkt uit de razende vertolking van Händels Passacaglia laten Kennedy's en Harrells virtositeit en techniek weinig te wensen over. Ook in het Duo van Kodály en de Sonate van Ravel is het samenspel muzikaal en oplettend, en wordt de muziek op zeer, soms haast te intense wijze verkend. Juist die veelheid aan extremen tussen drieste expressiviteit en lome lyriek maakt echter ook dat geen van de vertolkte werken hier optimaal overtuigt.

Nigel Kennedy en Lynn Harrell: Duos for violin and cello. (EMI, 7243 5 56963 2 8)

    • Mischa Spel