Melting pot

De buurt rond de Witte de Withstraat is een van de weinige, zo niet enige grotestadswijk van Rotterdam. Van oudsher is de Witte Withstraat, met enkele zijstraten, een uitgaanscentrum en woonplek voor passanten, zoals zeelieden en projectarbeiders. Er zijn nachtclubs en talrijke kroegen, goede en minder goede restaurants naast shoarmaverkopers, vijf `buitenlandse' kerken (Schots, Koreaans, Waals, Spaans en Chinees), het Oogziekenhuis en de GGD, gewone en bijzondere scholen, en culturele instellingen van het Nederlands Foto-instituut, Scapino-ballet en Ro-theater tot talrijke galerieën. Er wonen 3.500 mensen, de meerderheid autochtoon, de rest uit alle windstreken, zoals Surinamers, Turken en Marokkanen. Yuppen en studenten wonen er naast langdurig werklozen. Assimilatie, tolerantie en wederzijds profijt zijn in deze `melting pot' traditie.

Het Witte de Withkwartier was altijd een soort eiland net buiten het stadscentrum. Maar de druk van buitenaf neemt toe. De komst van het grootste skatepark van Nederland op de Westblaak zal de grens tussen de binnenstad en het Witte de Withkwartier vervagen. De Westersingel/Eendrachtsweg, de huidige `westgrens', wordt opgewaardeerd tot culturele as. De Schiedamsedijk, de verbindingsweg tussen Coolsingel en Erasmusbrug, waar nu nog allerlei gewone bedrijven zitten, wordt een consumentenboulevard. Projectontwikkelaars zien kansen in de no-go area rond de Baan, waar de gemeente hoogbouw wil toestaan. Jonge bedrijven in de sfeer van architectuur en multimedia willen zich er graag vestigen.

Het Witte de Withkwartier moet die ontwikkelingen beïnvloeden en sturen, vinden bewoners, ondernemers, horeca-exploitanten en andere belanghebbenden. Ze verenigen zich in een Stichting Witte de With, die zich opwerpt als gesprekspartner voor gemeente, ambtelijke diensten, politie, projectontwikkelaars. Hun voorbeeld is de Stichting Stadskern Tilburg die vier jaar na de oprichting met succes – budget 16 miljoen gulden – de belangen van 5.600 inwoners, 311 detailzaken en 135 horeca-ondernemers in de Tilburgse binnenstad behartigt. ,,De gemeente Tilburg erkent onze stichting als gelijkwaardige partner'', vertelde `binnenstadsmanager' P. Gianotten afgelopen week op een bijeenkomst in het Witte de Withkwartier.

De oprichters zien hun Stichting Witte de With als instrument voor de `noodzakelijke regie' in de wijk. Bij de Rotterdamse Adviesraad voor het centrum stuitte die pretentie op kritiek. Daar wordt gevreesd voor verlies van macht, hoe beperkt ook. ,,Dat is de Pavlov-reactie bij bestuurders die een stapje terug moeten doen'', zei de socioloog prof. Anton Zijderveld bij dezelfde gelegenheid. Zijn pleidooi om van `Witte de With' een `interactieve netwerkorganisatie' te maken en geen `gewone' stichting, kreeg weinig bijval. Want de oprichters bundelen hun belangen juist in een stichting omdat eenheid macht geeft.

    • Jan Gerritsen