Hij wist het meteen, het was goed mis

De euforie over de recordtransfer van Ruud van Nistelrooij van PSV naar Manchester United is abrupt verstoord. De droom is veranderd in een nachtmerrie.

Als een oerschreeuw daverde zijn stemgeluid over de velden van het trainingscomplex De Herdgang. Ruud van Nistelrooij viel, greep geschrokken naar zijn rechterknie en schreeuwde het uit van de pijn. Hij wist het meteen, want hij voelde het, hij had het horen knappen: het was goed mis. De geblesseerde knie die na maanden langzaam leek te genezen had het nu echt begeven.

Moedig en strijdlustig, zoals we Van Nistelrooij als voetballer hebben leren kennen, stond hij gesteund door toegesnelde fysiotherapeuten weer op. Strompelend bereikte hij de rand van het trainingsveld, waar hij meteen in een auto werd geduwd en naar het ziekenhuis werd vervoerd. Dankzij beelden van de BBC, de Engelse tv-maatschappij die Van Nistelrooij de afgelopen dagen als Big Brother volgde, waren we deelgenoot van het trieste vervolg van een klein menselijk drama. Nog geen dag nadat hij dapper had besloten niet in te gaan op het verzoek van zijn nieuwe club Manchester United om nogmaals en nog intensiever in zijn kwetsbare knie te mogen kijken, brak zijn verzet. De kruisband bleek tijdens een springoefening niet langer bestand tegen de krachten die op de nog kwetsbare (aanvankelijk ingescheurde) mediale band werden uitgeoefend.

Het ligt voor de hand de visie van Manchester United nu als gerechtvaardigd te bestempelen. Maar dat zou net iets te gemakkelijk zijn. Toch mag worden beweerd dat de manier waarop de PSV-leiding de gewetensvolle handelwijze van de Engelse medici bekritiseerde, niet realistisch was. Een club – weliswaar de meest vermogende ter wereld – die ruim zestig miljoen gulden moet betalen, wil precies weten wat ze koopt. Een speler die uitblinkt in het Nederlandse voetbal is immers nog niet geschikt voor het zware programma van de beste club van Engeland. Het heeft er veel van weg dat de leiding van PSV, de jonge Van Nistelrooij en diens jonge manager Linse in hogere sferen geraakten toen vorige week United een bod van zestig miljoen op de Nederlandse topscorer uitbracht.

Nog voordat de nota bene nog niet herstelde Van Nistelrooij aan zijn eerste medische keuring werd onderworpen, riep voorzitter Van Raay al trots in een tv-programma dat hij zijn koningskind voor een recordbedrag had verkocht. Speler en manager togen in euforie naar Old Trafford, net als Bernabeu in Madrid, Nou Camp in Barcelona en San Siro in Milaan voor elke voetballer een paradijs op aarde. Verleid door de meest succesvolle, maar soms beestachtig strenge Schotse trainer Alex Ferguson, voelden zij zich als kroonprinsjes in het koninkrijk van de Mancunians. Wat kon de topscorer van Nederland in het Theatre of Dreams nog gebeuren?

Het was alsof PSV, Linse, clubarts Van den Hoogenband en Van Nistelrooij het noodlot tartten. De ochtend na het kloeke besluit van de voetballer om niet in te gaan op de eisen van de Engelsen, begaf zijn knie het andermaal – en nu ernstiger. Alsof PSV een waarschuwing had gekregen dat veel geld in deze tijden van hunkering naar de miljoenen guldens die nodig zijn om in het voetbal te overleven, niet zomaar worden verdiend. De jonge Van Nistelrooij kon in zijn zucht naar succes nog niet begrijpen dat hij door zijn grote hoeveelheid doelpunten en zeldzame talenten domweg handelswaar was geworden – als vlees in handen van een slager.

Het is heel triest voor een voetballer als Ruud van Nistelrooij dat zijn droom gisteren abrupt is verstoord. In de bloei van zijn voetballeven (hoe mooi en schitterend speelde hij niet toen hij twee maanden geleden zijn knie blesseerde) kan hij niet excelleren op het Europees kampioenschap en dreigt de overgang naar een van de mooiste clubs van de wereld niet meer door te gaan.

Een paar weken nadat Ronaldo Luiz Nazario da Lima uit Rio de Janeiro (ook 23 jaar) bij zijn rentree tot zijn razernij zijn knieband scheurde, onderging Rutgerus Johannes Martinus van Nistelrooij hetzelfde lot. Wat is er toch mis met het voetbal dat talenten als deze jongelingen zo vroeg tegen een muur lopen? Vergt aanvallen en scoren tegenwoordig dan te veel van het lichaam?