Cursus overleven op de Veluwe een stunt

Achteraf had de gemeente Ermelo het bij het rechte eind. Een publiciteitsstunt, zo omschreef een woordvoerder de cursus `Overleven op de Veluwe', zoals die door een plaatselijke makelaar was georganiseerd. En een publiciteitsstunt was het.

Het zou een cursus zijn voor Randstedelingen die overwogen zich op de Veluwe te vestigen. Want echt, de Plaatselijke Makelaar had nu al zo vaak meegemaakt: dat `mensen uit het westen' zich he-le-maal verkeken op het wonen en leven op de Veluwe. Zich zelfs zo verkeken, dat sommigen na een jaar of twee weer terugkeerden na de Randstad.

Een overlevingscursus was geen overbodige luxe. Daarmee konden misverstanden en vooroordelen worden weggenomen. Want de Plaatselijke Makelaar had zelf gehoord hoe bang de `mensen uit het westen' waren voor wilde zwijnen en enge herten.

En, wat behelsde de `cursus' in restaurant annex landgoed Het Roode Koper, in buurtschap Leuvenum, nabij Ermelo? Er waren diapresentaties, er waren wat praatjes, en dat was het dan. Klein probleem: er was niemand uit het westen. Niemand. Geen westerling had de moeite genomen de reis naar Het Roode Koper te maken. In het zaaltje zat een man of veertig: een paar journalisten, wat cameraploegen, medewerkers van het kantoor van de Plaatselijke Makelaar, wat klanten en wat geïnteresseerde Veluwenaren.

Kregen ze te horen hoe er op de Veluwe overleefd kon worden? Nou, nee. Eerst was er een diapresentatie van De Vader van de Plaatselijke Makelaar, die in twintig minuten tijd de typische architectuur van de Veluwe behandelde. Inclusief een dia van `intensieve veehouderij'. Maar geen woord over de stank die de agrarische stand op de Veluwe nog wel eens wil veroorzaken.

Daarna was het woord aan Boswachter Gerrit. Die had, het moet gezegd, een stel mooie dia's over de natuur. Wat mooie plaatjes van bijen, vlinders, zon-in-het-bos, wat winterplaatjes. En Boswachter Gerrit had er een leuk praatje bij over de mores van het damhert en wat te doen wanneer je wordt aangevallen door een everzwijn. ,,Gewoon even wachten, en op het laatste moment een stap opzij doen.'' Hij kon de aanwezigen geruststellen: mensen worden zelden door boze everzwijnen aangevallen. Daar is geen overlevingscursus voor nodig.