Top-toetjes in Binnen Borneo

Tot voor enkele jaren hadden langeafstandswandelaars en lichtgewichtkampeerders die de beschaving een tijdje achter zich lieten een deel van hun doorzettingsvermogen nodig om hun borden leeg te eten. Als toetje bij de afstand die je overdag in het terrein moest overbruggen, was er 's avonds de afstand tussen droogvoedsel en vers. Boerenkool met worst in poedervorm is wel licht, maar de verteerbaarheid viel vaak tegen. Meer dan eens verkoos ik – blij niet in Lapland of Binnen Borneo te bivakkeren – een sprint naar de snackbar boven het opeten van de juist aangelengde erwtensoeppoeder of zuurkoolvlokken.

Dat de niet besnackbarde delen van deze planeet tegenwoordig door Westerse wandelaars worden platgelopen, zal er de reden van zijn dat droogvoedsel niet meer is wat het was en dat de keus spectaculair mag heten. De betere kampeerwinkel heeft rekken vol zakjes met tweepersoonsmaaltijden. Het drooggewicht schommelt rond de twee ons en aan de benamingen ligt het ook niet: `spaghetti met walnoten', `kip met kerrierijst', `broccolischotel' en `chocolade mousse'.

De ideale locatie om drooggerechten te testen zou een richel op de noordelijke Eigerwand zijn, ware het niet dat de bereiding zo eenvoudig is dat de plaats niet uitmaakt. Thuis gaat ook goed. Het is doorgaans een kwestie van aan de kook brengen en even laten wellen. Tip: licht niet de hand met de inweektijden, want de ervaring leert dat het uitzetten dan gewoon doorgaat na het nuttigen.

Om het afzien tijdens het wellen en weken te temperen of om gewoon iets bij de borrel te hebben, is er bijvoorbeeld Beef Djerkey - Der pikante Fleisch-Snack: stukjes rund die langdurig in de woestijn gelegen lijken te hebben. Om de kaakspieren weer tot rust te laten komen, is er pemmican, onder meer bekend van Scott's laatste poolreis. Volgens het woordenboek gaat het om `gedroogd, gebeukt en tot koeken geperst vlees'. Mmmm. Volgens het zakje van de firma Cathay is het geschikt voor Survival-Fans op Expeditionen aller Art – inclusief vegetarische, want de voedzame pasta is `sans viande', `without meat!', `ohne Muskelfleischeinlage' en `zonder vlees'. In plaats daarvan krijgen we een tot koeken geperste groentenwinkel, met bamboe, sesam, zwarte bes en drie soorten kool.

Intussen kookt het water dat eerder vermengd was met de helft van de 230 gram Macaroni ham/kaas van de Nederlandse marktleider voor droogvoedsel, Adventure Food. Vlam uit, tien minuten afgedekt laten staan en je kunt aan tafel, grasmat, rotspunt of wat er aan meubilair voorhanden is.

Probleem was even dat je niet zomaar een deel van de macaroni, ham, kaas, prei, ui, paprika en champignon uit de zak kunt strooien om een eenpersoonsmaaltijd te maken, want dan kloppen de verhoudingen niet meer en krijg je veel te weinig prei of alle paprika binnen. Ook als je alleen in je bivakzak op de Mont Blanc ligt, moet alles uit het zakje en goed vermengd worden, waarna de helft terugkan in het pakje voor morgen. Of vandaag, want zonder voor- en nagerecht is één zak voor twee maaltijden na een dagje klauteren wat krap. Maar minstens twee sterren voor de smaak!

Lichtgewicht bakken gaat met palmvet, een poeder dat al bij lichte verhitting vloeit. Vermeng wat kaasomeletpoeder met water, giet uit in het hete palmvet, prak een soeplepel graanburgerpoeder met wat water tot iets klei-achtigs, boetseer een burger, leg 'm naast de omelet en je kunt al bijna aan ontbijt, lunch of wat dan ook.

`Gedroogde avocado met garnalen' is nog niet in de aanbieding – anderzijds strekt de distributie van poedervormige voor- en nagerechten als instantsoep en pudding zich uit tot ver voorbij de relatief dure buitensportwinkels. Bij kruideniers van Kreta tot Stavanger kun je nieuwe voorraden inslaan, maar of er snellere toetjes bestaan dan de chocolade mousse, de yoghurt en het bosvruchten dessert van Adventure Food, is de vraag. Water erbij, nauwelijks roeren dankzij emulgatoren E472a, E472b en E471 – klaar! En behoorlijk lekker, zelfs zeer lekker als de rest van de maaltijd niet om door te komen was. Ook de smaak van toetjes is relatief, leerde ik als beginnend padvinder toen tijdens een winterbivak alleen de Saroma puddingpoeder tot iets aanvaardbaars leidde.

Niet alle soorten voedsel lenen zich even goed voor indroging. Over het algemeen ligt de kwaliteit verrassend hoog, maar er zijn ook gerechten waarvan het fijnkauwen meer energie kost dan erin zit. Adventure Food ontwikkelde een `Tibetaanse pot' van onder meer geplette gerst, zonnebloempitten en cayenne, waarvan vermoedelijk alleen de sterkste sherpa's een heel bord leeg zullen krijgen. De `kip met kerrierijst' (met onder meer rijst, `kippeflees', slagroompoeder, smaakmiddel en kiezelzuren) van de firma Trekking-`Mahlzeiten' heeft een beetje hetzelfde bezwaar: te massief en wat nu precies de kip, de kerrie en de rijst is, blijft zowel op het bord als tussen de kaken onduidelijk.

Tot slot nog een tip voor buitensportjournalisten: niet meer dan zes maaltijden per test uitproberen.