Dave Brubeck : meer blues dan J.S. Bach

`From Bach to Brubeck', het bekt lekker dit Bachjaar en het dekte Tweede Paasdag ook de lading want in Carré werd zowel J.S. Bach als Dave Brubeck gespeeld. Overtuigend klonk de combinatie niet. Bach leek er met de haren bijgesleept, samen met het gezelschap van Schloss Werneck, dat opende met het Concert voor twee violisten in d-moll BWV 1043. Diep en dynamisch klonk het niet en dat na ieder deeltje luid werd geklapt maakte duidelijk dat de zaal niet was gevuld met Bach-kenners.

En gelukkig maar, want wat uit het vervolg bleek al snel dat `Brubeck: meer Blues dan Bach' veel toepasselijker zou zijn geweest. Niet omdat Brubeck begon met W.C. Handy's Saint Louis Blues, het eerste stuk dat hij volgens eigen zeggen ooit in Amsterdam speelde, 42 jaar geleden, maar door de bijdragen van saxofonist Bob Militello. Zo sec als Paul Desmond in de jaren zestig op Brubeck reageerde, zo vet en barok pakt Militello uit. Met helse runs in driedubbeltempo, hese `shrieks' in het hoogste register en een bijna altijd bluesy toon geeft hij het kwartet een aardsheid die het in de gloriejaren '60 zelden had.

Met de verrassend goede Britse bassist Alec Dankworth als vervanging van de saaie Jack Six is dit zelfs de swingendste groep die Brubeck in jaren op de been heeft gebracht. Dat hij ook nog enkele nieuwe composities aandraagt waaronder een puntig Mississippi Mud en een lieflijk All my Love, opgedragen aan de Iola, met wie hij al 57 jaar getrouwd is, maakt de eerste concerthelft nog verrassender.

Dat na de pauze de tophits uit de jaren '60 volgen is leuk maar niet dat er daarbij moet worden geïntegreerd tussen jazzkwartet en kamerorkest. Dirigent Russell Gloyd zwaait alsof zijn leven er van afhangt maar levert niet het overtuigend bewijs dat Take Five in 5/4 en Blue Rondo in 9/4 met strijkers erbij aan inpact winnen. Voor wie wil weten hoe de hits van Brubeck in hun oervorm klinken – er was in Carré ook jong publiek – en als reminder voor oude fans, verscheen zojuist een heruitgave van de in '92 uitgebrachte 4 cd box Time Signature - A Career Retrospective. Toen dacht men blijkbaar dat Brubeck voorbij was, maar wie hem gisteren ruim twee uur hoorde, niet briljant maar wel vindingrijk, zou rekenen op nog tien jaar. Als er een prijs voor trouw zou bestaan, zowel aan mensen als aan muziek, dan zou die moeten gaan naar Dave Brubeck.

Dave Brubeck Quartet en kamerorkest Schloss Werneck o.l.v. Russell Gloyd. Gehoord: 24/4 Carré Amsterdam.