Audible Lifestream

,,Wij zoeken voortdurend situaties op die ons uitdagen tot het vinden van nieuwe oplossingen op muzikaal, intellectueel en technisch vlak. En het moet natuurlijk spannend klinken. Niet geforceerd `anders om het anders', maar anders omdat het voortkomt uit de combinatie van onze instrumenten en omdat we de mogelijkheden van het instrumentarium zo ver mogelijk oprekken.''

Percussionist Joshua Samons is al zijn leven lang op zoek naar ongebruikelijke instrumentcombinaties en nieuwe geluiden. Na zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, trad hij op met onder meer rietblazer David Liebman, drummer Omar Hakim en zangduo Lois Lane. In 1996 richtte hij samen met basklarinettist Maarten Ornstein en bandoneonspeler Dick van der Harst de groep Audible Lifestream op, dat nu zijn tweede cd uitbrengt: Et voilà.

,,Met Maarten Ornstein speel ik al samen sinds het conservatorium. Maar ik zocht naar een verbindende factor tussen het geluid van zijn basklarinet en mijn percussie. Op een ochtend werd ik wakker en wist ik het: de bandoneon. Dat instrument heeft zowel een warme vrouwelijke als een scherpe macho-kant en is weinig alledaags. En zijn echter maar weinig bandoneonspelers die op hun instrument kunnen improviseren en swingen en grooven. Gelukkig klikte het meteen met Dick van der Harst, een van de weinigen die dat kan.

,,Natuurlijk betekent het samenvoegen van zulk uiteenlopende instrumenten dat je concessies moet doen. Vroeger speelde ik veel gomé een vierkante Ghanese drum met een zware bastoon. Maar het geluid raakte erdoor verstopt en dus ben ik overgestapt op de Spaanse Cagon. Die houten trommel is minder bijzonder dan de gomé, maar geeft wel meer lucht. Voor dezelfde reden zie ik ook af van de basdrum, koebel en shakers die ik normaliter met de voeten bespeel. Ik heb zo wel weer meer ruimte voor de Braziliaanse pandeiro, de darbouka en bendir, de Udu vaasdrums en de metalen slagwerkset die Pete Engelhart voor mij ontwierp.

,,Als ik een solo-concert speel, gebruik ik ongeveer vijfendertig keer zoveel noten als wanneer ik met het trio speel. In plaats van het zaakje dichtplamuren, wil ik ruimte maken voor de anderen, ze uitnodigen tot commentaar. Soms heb ik zin om er een lekker heftig Marokkaans Gnawa-ritme tegenaan te gooien, maar ik moet wel een heel goede compositie schrijven om zo'n dwingende groove te rechtvaardigen.

,,In andere groepen ben ik meer een praatjesmaker. Maar binnen Audible Lifestream ben ik wat stiller zodat ik meer op hetzelfde niveau zit als de rest. De instrumenten zijn gelijkwaardig maar de rolverdeling ritmisch en melodisch rouleert voortdurend binnen de groep. Het heeft geen zin om met zijn drieën dezelfde noten te spelen; dat is dubbelop en je zit elkaar alleen maar in de weg. Wat wel kan is dat bijvoorbeeld de klarinet een ritme neerlegt, de percussie dat aanvult met een paar kleurende tikken en de bandoneon daar een solo overheen speelt.

,,Maar ook binnen een enkele melodielijn kunnen de functies van de instrumenten wisselen. Dick kan er bijvoorbeeld voor kiezen een bepaalde noot niet te spelen en dan vult Maarten of ik die in. Als we live spelen springt de melodie zo continu heen en weer tussen de drie instrumenten zonder dat van tevoren duidelijk is wie waar precies het voortouw neemt. Het is een reis langs de grenzen van onze individuele mogelijkheden en we duwen elkaar steeds een stukje verder over die grenzen. En dan merk je dat er nog zo veel te ontdekken valt.''

Joshua Samson & Audible Lifestream: Et Voilà (VIA, 9921082).

    • Edo Dijksterhuis