Kippensoep met matzeballen

Pesach gaat over bevrijding, vrijheid en identiteit. Met het christelijke paasfeest heeft dat volgens de joodse familie Evers niets te maken.

Channa, de vrouw van rabbijn Raf Evers, heeft kippensoep met matzeballen gemaakt. Een typisch pesach-gerecht. Tijdens het `joodse paasfeest' is alles waar gist in zit voor joden uit den boze. Het huis wordt uitgekamd. Er mag geen kruimeltje beschuit, cornflakes of brood achterblijven. Matzes, niet gerezen, zijn het alternatief. De reden: niet vergeten dat er tijdens de uittocht uit Egypte geen tijd was om brood te laten rijzen.

Aan een grote tafel zit de familie Evers. Vader Raf, die moet lachen om de bijdehante opmerkingen van zijn kinderen, maar ook een paar keer probeert een serieuze discussie te starten. Moeder Channa, die het af en toe flink oneens is met de stellingen van haar echtgenoot. En tien kinderen, van 6 tot 21 jaar. De jongens dragen een wit overhemd, hun colbert hangt over de stoel, de stropdas is na het bezoek aan de synagoge afgedaan. De meisjes in nette jurkjes. Ze schreeuwen gezellig door elkaar. Niemand laat elkaar uitpraten.

Het is sjabbat en Pesach tegelijk. ,,Dubbel jomtov'', zegt Evers. Jomtov betekent feestdag. Het is al de derde jomtov op rij. Drie dagen geen fax, geen telefoon, geen televisie, geen auto rijden, niet werken, niet koken, geen boodschappen doen. Hoe bevalt dat? In koor: ,,Heerlijk!'' De hele familie is thuis en blijft thuis. ,,Lekker klef'', roept een zoon van Evers. Grote hilariteit.

Pesach is de belangrijkste feestdag voor joden geworden, zegt Evers. Zijn kinderen roepen meteen dat Jom Kippoer, de vastendag, ook heel belangrijk is. Zeker, zegt Evers. ,,Maar omdat het ons zo goed gaat tegenwoordig wordt het steeds belangrijker te bedenken hoe waardevol vrijheid is.'' En dat is precies waar Pesach de herdenking van de uittocht uit Egypte over gaat. Bevrijding, vrijheid en identiteit.

,,Vorig jaar discussieerden we natuurlijk over Kosovo'', zegt Evers. De parallel van de verdreven Kosovaren met de uittocht uit Egypte ligt voor de hand. ,,Toch jongens, vorig jaar hebben we het toch over Kosovo gehad?'' Ja hoor pap, het is goed. Evers lacht en realiseert zich: er is nu even meer aandacht voor de matzeballen dan voor maatschappelijke onderwerpen.

Een verband met het christelijke paasfeest is er niet, zegt Evers. ,,Nou ja, het hele christelijke paasfeest is in feite gebaseerd op Pesach, alleen ze moesten er een andere invulling aan geven.'' Dit jaar valt Pesach samen met het paasfeest. Afgelopen woensdag was seideravond, de avond voorafgaand aan Pesach. Het feest duurt in totaal acht dagen. Alleen de eerste twee en laatste twee dagen zijn feestdagen. Dat het paasfeest dit jaar samenvalt met Pesach heeft voor de familie Evers geen enkele betekenis, zeggen ze.

De seideravond is vol met rituelen, symbolen, gebeden, liedjes en discussies. Er ligt een gebraden lamsbeentje, omdat joden het bloed op hun deurpost smeerden voorafgaand aan de tiende plaag. God wist dan waar de joden woonden en zou de oudste zoon des huizes niet ombrengen. Maar als god zo slim is, waarom moet hem dan verteld worden waar joden wonen? Evers: ,,God vroeg de joden uit te komen voor hun identiteit.''

Vroeger waren we slaven, zeggen joden op de avond voorafgaand aan Pesach. Ze eten een stuk mierikswortel om terug te denken aan die bittere tijd. Nu zijn we vrij. Ze leunen achterover, om dat te benadrukken.