BELGIË-HOLLAND

Vrouwen en voetbal onderhouden pas sinds een tiental jaren een innige relatie. Natuurlijk wordt er al bijna honderd jaar door vrouwen gevoetbald. Maar serieus werd hun spel aanvankelijk nauwelijks genomen. Het bestuur van de Nederlands Voetbal Bond NVB merkte in het begin van deze eeuw zelfs op: `Voetbal is alleen een sport voor vrouwen als ze op de tribunes zitten.' Voetbal had een te mannelijk karakter voor de kwetsbare dameslijfjes, vonden de (mannelijke) bestuurders. In de jaren vijftig schijnt zelfs de bekende secretaris Lo Brunt tegen hen gezegd hebben: `Dames, ik bid u, doe het niet.' Pas zo'n dertig jaar geleden ging de inmiddel koninklijke voetbalbond over stag en werd een vrouwensectie opgericht. Intussen beschikt bijna elke zichzelf respecterende voetbalvereniging over een of meer vrouwenelftallen. Vrouwenvoetbal heeft zelfs onder impuls van de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité, Samaranch, olympische status verworven. De Amerikaanse vrouwen veroverden de eerste gouden medaille in 1996 in Atlanta. In de Verenigde Staten zijn vrouwelijke voetballers populairder dan mannelijke. Vorig jaar werd er het wereldkampioenschap gespeeld. De stadions waren soms bomvol, zeker wanneer het Amerikaanse elftal speelde. Zeventig- tot tachtigduizend toeschouwers vulden de arena wanneer het rolmodel Mia Hamm en haar vriendinnen over het veld draafden. Ze wonnen net als in 1991 de wereldtitel. De vrouwen uit Brazilië kunnen beter voetballen, zeker Sissi, een kalende vrouw van 32 jaar die als een soort evenknie van Rivaldo en Ronaldo wordt beschouwd. Maar de samba-girls verloren het van de razend enthousiaste Amerikaansen. De tribunes zaten vol met vooral meisjes, die bijna hysterisch hun idolen in het veld aanmoedigden. Mia Hamm, Michele Akers, Kate Sobrero, Tiffeny Milbrett, Cindy Parlow, Julie Foudy en Carla Overbeck, welk Amerikaans meisje kent ze niet. Het daverende succes van het wereldkampioenschap deed de Amerikanen besluiten een profcompetitie op poten te zetten. In april volgend jaar beginnen acht clubs aan het Amerikaanse kampioenschap voor vrouwenteams. De deelnemende clubs ontvangen elk tien miljoen gulden van de bond als startkapitaal. Het geld is afkomstig van acht tv-sponsors. De acht clubs worden gekozen uit vijftien kandidaten. Voorwaarde is dat ze beschikken over een stadion met minimaal 15.000 plaatsen. De competitie zal vijf maanden duren. Zover is het nog niet in Nederland en België. Maar lang zal het hier niet meer te duren.

Aflevering 16 in een serie van 22.