Ubaldo Sichi

In de vele technieken die de Amsterdamse Italiaan Ubaldo Sichi (47) in zijn schilderijen gebruikt, speelt een door hemzelf ontworpen procédé met `gegoten acryl' een rol van belang. Het uitgangsmateriaal is het bindmiddel van acrylverf, een indikkende vloeistof waarin Sichi met een mal van was voorstellingen aanbrengt, portretten en menselijke gestalten. Het geheel is oorspronkelijk melkachtig wit maar droogt in een dag of vijf op tot een transparant reliëf, dat vervolgens wordt opgenomen in een groter schilderij. Sichi heeft het over `beeldhouwen met schildersmiddelen'. De gegoten elementen die bij het drogen een patroon van witte strepen gaan vertonen, passen in zijn voorstellingen waaraan verder onder meer acrylverf, met zand gemengde pigmenten en soms ook parelmoerverf te pas komen.

Het zijn dus in vele gevallen heel dunne reliëfs op doek of paneel maar dat ontdekt de beschouwer pas na enige studie. Dan ziet hij bijvoorbeeld dat een gezicht uit enige centimeters van elkaar verwijderde lagen is opgebouwd, lagen van kunststof en verf met in hun gezamenlijkheid een merkwaardige diepte. Afhankelijk van de richting van de lichtinval vertonen dergelijke gezichten verschillende uitdrukkingen.

De voorstellingen behelzen meestal menselijke figuren, mannen, vrouwen of onbestemde gestalten in een landschappelijke omgeving. De kleuren zijn pastelachtig mild met soms enige nadruk op lilatinten. Vroeger, zegt Sichi, gebruikte hij fellere kleuren maar met het wat ouder worden werd hij milder, ook in zijn werk.

In de schilderijen zijn veelal de contourtechnieken van een tekenaar te herkennen. De kunstenaar veronderstelt dat dat best eens te maken zou kunnen hebben met de invloed van zijn geboortestad Florence. Daar immers kwam in de Renaissance de nadruk op tekenen te liggen, terwijl in Venetië vooral het schilderen zich ontwikkelde. Hij geeft onmiddellijk toe dat deze verklaring misschien wat ver gezocht is.

In Florence volgde Sichi een elektrotechnische opleiding omdat zijn vader in de toen al ruim aanwezige aspiraties van zijn zoon weinig brood vermoedde.

Tekenen en schilderen moesten dus in vrije tijd gebeuren, bijvoorbeeld tijdens vakanties in het buitenland. Op een van die reizen kwam hij zo'n 25 jaar geleden in Amsterdam terecht, waar hij bleef hangen. Hij herkende in die stad de menselijke maat van zijn geboortestad Florence en bovendien kwam hij er een meisje tegen, dat hem aantrok.

Werkend als bejaardenverzorger kon hij in Amsterdam aan de Rietveldakademie schilderen en grafiek bestuderen. In 1982 was zijn opleiding afgerond.

Hij exposeert nu in de Leeuwarder Galerie De Roos van Tudor ongeveer dertig weken, waaronder enkele kamerschermen die uit een schilderij bestaan dat wordt bekroond door zijn afbeeldingen in gegoten acryl. Voorts maakte hij naast zijn schilderijen enkele prachtige cassettes. Het zijn houten dozen in de vorm van een boek waarvan de kaft een in de transparante acrylkunststof geperst portret omvat dat bij het openslaan van het boek op de enige houten pagina terugkeert in de vorm van een afdruk of tekening. De voorstellingen kunnen apart bekeken worden maar vervloeien, als het boek gesloten wordt, tot één gezicht, gelijk aan de samengestelde delen maar in hun eenheid toch anders.

Het werk van Ubaldo Sichi is verrassend en onmiddellijk als het zijne te herkennen.

Ubaldo Sichi, schilderijen en objecten, tot 20 mei in Galerie De Roos van Tudor, Eewal 47/49, Leeuwarden, woensdag t/m vrijdag van 13.30-17.00 uur en op afspraak, tel.058-2161636)