Wanhoop en zwaarmoedigheid

Meer nog dan Nick Cave was Robert Smith ooit verantwoordelijk voor de mode van hoog opgekamde, zwarte haardossen, gecombineerd met zwarte kleren en dramatische oogmake-up. De zanger van The Cure werd opper-Goth tegen wil en dank. Dat was in de jaren tachtig, toen de groep zich met somber muziek een grote aanhang verwierf.

Het publiek heeft inmiddels zijn haar geknipt en gewassen, bleek gisteravond in Ahoy'. Maar Smith is trouw aan zijn oude stijl, al hangt het ooit zo fiere kapsel nu als gesmolten langs zijn slapen. Ook muzikaal is Smith trouw aan zijn vroege ideeën, want de nieuwste cd Bloodflowers (1999) ligt in het verlengde van Pornography, de toen schokkend zwartgallige lp uit 1982. In de tussentijd mag The Cure geflirt hebben met grappige liefdesliedjes en een enkele invloed uit de dance, Smith heeft zich blijkbaar gerealiseerd dat in zwaarmoedigheid en wanhoop zijn kracht ligt. Er is dan ook niemand die zo goed kan zingen alsof hij op het punt staat te verdrinken als Robert Smith.

Die hervonden lijn leidde tot een mooie cd en een afgewogen optreden. De groep, tegenwoordig met vijf leden, speelde bijna twee uur en slaagde er daarbij in de frivolere momenten uit haar geschiedenis te omzeilen. De nummers werden lang uitgesponnen, en alle klanken leken met elkaar te vervloeien tot een ondoordringbaar geheel. Maar als een baken, en wonder van verstaanbaarheid klonk Smiths zang er bovenuit.

Die stem bleek in al zijn klagelijke uitschieters een strak geregisseerd instrument; Robert Smith weet na meer dan twintig jaar precies wat hij er mee kan bereiken. Het was indrukwekkend om te zien hoe de groep zich heeft geschoold op haar eigen terrein. De sobere achtergrondprojecties (foto's van lichtreclames, verlaten steden) waren mooi verzorgd en brachten kleur op het podium. Toen de groep het nummer Sinking speelde, was Smith zelf te zien, gezien door een fish eye-lens, zo was er ook nog humor in de show. Al stonden Smith en mede-muzikanten zo goed als onbeweeglijk en introvert in slagorde – volhardend in de sombere stemming waar ze al twintig jaar een carrière op bouwen.

Concert: The Cure. Gehoord: 19/4 Ahoy', Rotterdam.