Voorgerecht met spelfout

De stad trekt naar het zuiden. Het is een stedenbouwkundige wet. Net als in veel andere steden verplaatst het economische hart van Amsterdam zich langzaam zuidwaarts. Het stadsbestuur had de bankiers en de magistratuur aan de IJ-oevers willen huisvesten, maar die hebben liever de zon in het gezicht en keerden noord de rug toe.

In het kielzog van de kantoren wijken ook de restaurants uit naar het gebied rond de zuid-as. Voor een lunch op niveau biedt Amsterdam-Zuid nu meer mogelijkheden dan de binnenstad, waar veel restaurants bij gebrek aan een markt voor de zakelijke lunch alleen voor het diner open zijn. Quartier Sud op het Olympiaplein is al enige tijd een van de nieuwe aanwinsten. Het restaurant is open voor de lunch en voor het diner op de vroege avond. Tot zeven uur worden de bestellingen aangenomen en om een uur of tien is de zaak leeg. Dus voor het souper is de binnenstad weer de aangewezen plek.

Quartier Sud is het restaurant van Denise Mooy, die ondanks haar jeugd een indrukwekkend culinair curriculum heeft. Ze heeft gewerkt bij verschillende Nederlandse chefs van naam, het laatst bij Fagel in het Naardense Arsenaal. Daarvoor maakte ze carrière in de keuken van de Franse driesterrenkok Georges Blanc.

Geen wonder dat de opening van haar restaurant met veel publiciteit gepaard ging. De verwachtingen zijn hooggespannen. Om goed beslagen ten ijs te komen is het tweede lid van het proefteam deze keer een kenner van het zakenleven, van de Franse taal en cultuur en van vrouwen aan de top.

Met het zakenleven worden we onmiddellijk geconfronteerd. De uitbouw aan de straatkant is geheel gevuld met heren in nette pakken. Mijn tafelgenote oordeelt evenwel snel dat de grote glaswand en de dicht op elkaar geplaatste tafeltjes het onwaarschijnlijk maken dat hier veel vertrouwelijke transacties plaatsvinden. Voor het opdoen van voorkennis is dit niet de geschikte locatie.

De getoogde kozijnen wijzen op een voormalige bestemming als Italiaans restaurant en het rode systeemplafond kan niet anders dan een restant zijn uit een Chinese periode. Nu moet hier de grote liefde van Denise Mooy tot bloei komen, de Franse keuken. Bij het lezen van de kaart komt de kennis van de Franse taal van mijn gezelschap van pas. Nadat ze ten minste één spelfout bij elk voorgerecht heeft gevonden, staakt ze het correctiewerk. Denise heeft in Frankrijk niet leren spellen. Dat geeft niet, als ze maar heeft leren koken. Of ze dat onder de knie heeft gekregen kunnen we bij ons bezoek niet met zekerheid vaststellen. De chef is wel aanwezig, maar ze zit het grootste deel van de tijd bij een groepje bekenden aan tafel.

We onderzoeken ondertussen de vrouwvriendelijke dimensie van Quartier Sud. Mevrouw heeft de wijn gekozen. Zou mevrouw nu ook mogen proeven? Alles wijst erop, maar op het laatste nippertje komt de bediening helaas op andere gedachten. De wijnkaart biedt overigens vanaf 35 gulden een beperkte, maar adequate keuze. Zij het dat er, zeker voor een lunchrestaurant, weinig halfjes zijn. Als veel groenten een kenmerk zijn van een vrouwelijke kookstijl, dan is dat bij Quartier Sud aan de orde. Alle schotels zijn ruim voorzien van sla of andere groenten.

`Niets bijzonders', concluderen we desondanks aan het eind van de lunch. Nu kan niets bijzonders iets uitzonderlijks zijn. Een perfecte bereiding van klassieke gerechten uit de Franse keuken zou een welkom fenomeen zijn tussen de culinaire nieuwlichterij en het creatieve knutselwerk in de modieuze restaurants. Het zou storm lopen in Quartier Sud als alles zo goed was als de perfect gegaarde sukadelap met een dun plakje smeltende eendenlever of als het royale bordje gevarieerde kaas of als de dressing bij de salade met gebakken zwezerik. Daarin zitten piepkleine blokjes citroenschil, die een gelukkige combinatie vormen met de zwezerik. Het geeft een subtiliteit die ik bij de rest van de gerechten mis. De andere elementen van de lunch zijn redelijk, met nogal wat onvolkomenheden. Zo is de zwezerik niet helmaal goed ontvliesd, smaakt de gerookte zalm beter zonder de blini's, is de gebrande suikerlaag van de crème brûlée niet krokant en zijn de koekjes bij de koffie van kerstpakketkwaliteit.

De discrepantie tussen mijn verwachtingen en feitelijke ervaringen doet me tot een tweede bezoek besluiten. Een second-opinion is tenslotte niet ongebruikelijk in deze buurt.

Een week of acht later, nu 's avonds, is er meteen al een verbetering zichtbaar. De nieuwe wit- en roodgehoesde stoelen geven het interieur enige allure. De bediening heeft er ook meer zin in. Denise Mooy staat ditmaal hoofdzakelijk in de keuken. En als ze in het restaurant verschijnt, besteedt ze aandacht aan alle gasten. Dat doet ze prettig, kordaat en ad rem. Het aantal onvolkomenheden bij het diner is beperkt tot één, de groenten zijn licht aangebrand.

Bij het tweede bezoek wordt me duidelijk dat Quartier Sud niet veel meer pretenties heeft dan dat er voor tachtig tot honderd gulden een aardige maaltijd op tafel komt. Als de puntjes op de i staan, is Quartier Sud gewoon een goed buurtrestaurant. Zoals er een zou moeten zijn in elk kwartier, ook in Noord.