Vermakelijke zwaargewichten in vederlicht spel

De dikke mens is lelijk en ongezond. De dikke mens wordt daarom doorlopend afgewezen en beschimpt. Om dit te doorstaan, bedenkt hij een heel arsenaal aan zichzelf vrijpleitende verhalen. Waarom eet hij teveel? Omdat hij het lekker vindt? Omdat hij verslaafd is? Of is hij slachtoffer van de consumptiemaatschappij? Over overgewicht valt veel te vertellen. Theatergroep Mug met de Gouden Tand maakt een lunchvoorstelling over corpulentie in het Amsterdamse Theater Bellevue: Zwaargewicht.

Regisseur Don Duyns zet drie spelers op een rij en laat ze apart hun verhaal doen, als in een probleemshow op televisie. De spelers droegen zelf teksten aan die Duyns tot drie coherente monologen bewerkte. Een mollig meisje vertelt over de hechte band met haar dikke moeder, die zo zacht is, die altijd thuis is, en op wie je zo heerlijk kunt zitten. Een eenzame vrouw met een indrukwekkend achterwerk bekent dat ze zo naar seks verlangt. En een volslanke bouwvakker vertelt hoe hij tot Ghanese koning werd gekroond.

Dat laatste verhaal heeft slechts zijdelings met overgewicht te maken, en ook verder hebben Duyns en de spelers het thema te weinig uitgediept. De teksten zijn wat bleek en gewoon. De groep heeft geprobeerd om van de dikkerds niet al te treurige of lachwekkende wezens te maken. Op zich is dat lovenswaardig, maar nu is Zwaargewicht wel erg luchtig.

De korte voorstelling wordt gedragen door de spelers die met dikmakende pakken onder hun kleding drie mooie types neerzetten. Ricky Koole, die reeds vanaf het begin van haar loopbaan door het predikaat 'Rubensiaans' wordt achtervolgd, speelt een dom volks meisje met een verlegen haperende stem. Het onbeholpen aplomb waarmee ze haar stompzinnige wereldvisie ontvouwt is erg grappig. Koole kan goed zingen, maar ze weet toch overtuigend te acteren alsof ze dat niet kan. Marcel Musters speelt de bouwvakker-koning als een laconieke Amsterdammer, lekker onderuitgezakt, met een verbaasde glimlach; een genot om naar te kijken.

Wellicht omdat de groep zelf al aanvoelde dat Zwaargewicht wat te oppervlakkig werd, beleven de drie op het eind nog een soort nachtmerrie. De moeder van het mollige meisje krijgt een hartaanval, de Ghanese koning wordt ter verantwoording geroepen voor de honger in zijn land. Maar dit nachtmerriedeel is niet erg duidelijk en te weinig uitgewerkt om een echt ongemakkelijk gevoel op te roepen.

Zwaargewicht blijft vederlicht, maar biedt, dankzij het uitstekende spel, toch een vermakelijk uur toneel. Na afloop kunnen de bezoekers met een gerust hart een broodje brie bestellen op het zonnige terras.

Zwaargewicht door Mug met de Gouden Tand. Regie: Don Duyns. Spel: Marcel Musters, Ricky Koole, Christine van Stralen. Gezien: 19/4 Bellevue Amsterdam. Aldaar t/m 28/4. Inl. (020) 530 5301.