Horror op Main Street

Waar haalt Stephen King zijn morbide inspiratie vandaan? ,,Ik heb het hart van een klein jongetje'', zegt de schrijver. ,,In een glazen pot, op mijn bureau.'' Een typerend grapje – Kings talent is het uitvergroten van een cliché tot iets heel macabers.

Vaak is King de held in zijn eigen avonturen. Die spelen zich af in de stille, houten dorpjes in Maine en New Hampshire die hij zo goed kent. In It wordt zo'n dorpje geteisterd door een oeroud kwaad, dat het aflegt tegen een kleine nerd met een hoornen bril en een overdadige fantasie. Andere verhalen gaan over bestseller-auteurs die gestraft worden voor hun ambitie `literatuur' te schrijven, zoals Misery en The Dark Half.

Stephen King haalde de horror uit het gothische kasteel naar Main Street, USA. Het kwaad breekt steevast door de façade van de alledaagse, autobiografische realiteit. Vaak gaat het om bloedzuigers, zombies, weerwolven; maar vaak ook schuilt het kwaad in de harten van gewone mensen. Zoals in The Rage, waarin een eenzame scholier zijn klas afslacht.

De roem kwam gemakkelijk voor King. Slechts een paar jaar als struggling writer in een stacaravan – daarna verfilmde de talentvolle regisseur Brian de Palma zijn eerste roman Carrie en was het fenomeen geboren. King grossiert sindsdien in monsteroplages. Zijn succes markeert de vermenging van film- en leescultuur. De bestseller garandeert een royale filmrecette, de film stuwt de oplage omhoog. Toch zijn de beste verfilmingen zeer vrije interpretaties: door Stanley Kubrick (The Shining), Rob Reiner (Stand by me, Misery) en Frank Darabont (The Shawshank Redemption, The Green Mile).

King noemt zijn romans het literaire equivalent van een Big Mac met friet, maar dat is uit zelfbescherming. Hij is geobsedeerd door critici. Het liefst zou hij Moby Dick schrijven: door iedereen gelezen, door intellectuelen verafgood. Erg groot is die kans niet. Het ontbreekt King aan discipline. Vaak roept hij meesterlijk een beklemmende sfeer op, om de zaak af te raffelen met veel bloed en ingewanden. Inderdaad Big Macs: veel en best lekker, maar uiteindelijk onbevredigend. Jammer dat de documentaire over Stephen King, vanavond op Nederland 3, niet wat meer de diepte ingaat. Leuk als introductie, maar over King valt veel meer te vertellen.

Het Uur van de Wolf: Wie is er bang voor Stephen King?, Ned.3, 23.25-0.20u.