Hoekige poses in `Mappamondo'

Al drie jaar lang werkt choreograaf Hans Tuerlings aan zijn Italië-oeuvre, de Casa del Sogno, waarin hij zich laat inspireren door al dan niet denkbeeldige kamers in het droomhuis van de omstreden dichter Gabriele d'Annunzio. Elke kamer in dat huis aan het Gardameer levert een choreografie op en tot nu toe zijn daar aardig wat juweeltjes uit voortgekomen. Voor de nieuwste in de serie, Mappamondo, greep Tuerlings terug op Florentijnse Renaissanceschilders als Agnolo Bronzino en diens excentrieke leermeester Jacopo Pontormo, beiden gangmakers van het maniërisme. Vooral Bronzino schilderde zijn figuren vaak in verdraaide houdingen en die wat ongemakkelijke poses zijn duidelijk terug te zien in Mappamondo.

Drie danseressen op een rij moeten minutenlang het evenwicht zien te bewaren op een been, het andere hoekig is geheven. De overige vier dansers brengen elkaar in kronkelige posities tot stilstand en even poseren ze in die onnatuurlijke houding. Om vervolgens weer in voor Tuerlings typische, swingende en zwierende formaties verder te dansen. De dames hebben rokken aan die doen denken aan hoepelrokken en af en toe laten ze zich door de heren verleiden tot een kort neo-renaissancistisch hofdansje. De korte teksten die danser Karl Schapell voorleest zijn dagboekfragmenten over schilderen en eten (Pontormo's aantekeningen?) en uiteindelijk de liefde. Het resultaat is een als vanouds brokkelige choreografie die, zodra het al te esthetisch dreigt te worden uiteenvalt. Want van opbouwen houdt Tuerlings evenveel als van loslaten.

Hij voert dat principe vooral door in de muziek. Aanvankelijk zou dj Eddy de Clercq voor muziek zorgen, hij deed dat eerder voor Raz, maar om `artistieke redenen', hebben beide partijen afgezien van samenwerking. Of het een noodgreep is geweest om de minimal music van John Adams te gebruiken weet ik niet. Maar Tuerlings doorbrak de eindeloze herhaling in de muziek door de band abrupt te stoppen en weer verder te dansen of er niets is gebeurd. Het getuigt van humor maar de muziek past niet bij alles wat naar Italië en Renaissance ruikt. Aan bewegingsmateriaal voegt Tuerlings niet veel toe aan wat we al van hem kennen. Mappamondo is het zijkamertje in de Casa del Sogno dat nooit een stijlkamer zal worden.

Voorstelling: Mappamondo door Dansvoorziening Raz. Choreografie: Hans Tuerlings, muziek John Adams. Gezien 18 april Schouwburg Tilburg. Tournee t/m 10 oktober. Inl: (013) 583 59 29.

    • Ingrid van Frankenhuysen