De politiek over het multiculturele drama - GroenLinks

Mede naar aanleiding van het essay `Het multiculturele drama' dat de publicist Paul Scheffer eind januari op de opiniepagina schreef, debatteerden de fractievoorzitters uit de Tweede Kamer gisteren over het minderhedenbeleid. Hierbij een aantal, deels letterlijke, bijdragen uit dit debat dat morgen wordt voortgezet.

[...]Mijn conclusie over het debat zoals het tot nu toe gevoerd is, is dat we wel heel veel praten over integratie, maar dat we in de praktijk heel veel segregatie zien en dat we in het intellectuele debat heel veel over assimilatie horen. [...]

Vervolgens is de vraag aan de orde naar de oorzaak van de sociale achterstand van veel migranten. Bij ons heerst toch de stellige indruk dat die meer wordt bepaald door de sociale klasse waarin zij leven, dan door de cultuur die zij meedragen, zonder het laatste overigens helemaal weg te definiëren. [...]

We hebben nu sinds 1983 bijna 20 jaar beleid. Er zijn heel veel plannen. Er is ook behoorlijk wat geld vrijgemaakt om die plannen uit te voeren. Maar veel is toch ook weer in die uitvoering blijven steken. Er is toch passiviteit bij de overheid zichtbaar. De overheid als denker, oké, de overheid als doener, nee, niet echt. [...]

[...]Als wij op een aantal terreinen echt een stap vooruit willen komen, dan gaat het niet alleen om het intensiveren van maatregelen en het verbeteren van de uitvoering. Cruciaal is ook het betrekken van de gemeenschap van de etnische minderheden zelf. Werken met mentoren, intermediairs en vertrouwenspersonen kan succesvol zijn. Dan kunnen mensen enerzijds worden gewezen op hun plichten, maar anderzijds kunnen ze worden gestimuleerd om gebruik te maken van hun rechten. Via deze mensen moet het bijvoorbeeld mogelijk zijn convenanten af te sluiten tussen de school en ouders. Op die manier worden ouders meer betrokken bij de school van hun kinderen. Het kan ook succesvol zijn bij de aanpak van ontspoorde jongeren. Bij bepaalde, niet al te zware overtredingen, kan de verharding in de jeugdgevangenis misschien plaats maken voor een alternatieve straf door middel van plaatsing en begeleiding bij een professioneel functionerende migrantenorganisatie.[...]

Het debat van de afgelopen maanden heeft iets te veel van een eenzijdige aanpassing. Soms kom je dat in andere debatten dan dit, maar wel in de Kamer of de commissie, op heel concrete punten tegen, tenminste zo ervaren mensen vanuit de organisaties het. De harde werkelijkheid is ook nog steeds dat kinderen van een collega van mij, een collega van ons dus, vanwege zijn afkomst afgelopen zaterdagavond een willekeurige Utrechtse disco niet inkwamen. De boel een beetje bij elkaar houden, zei Joop den Uyl. Dat is één van de gedenkwaardige uitspraken die hij heeft gedaan.