Amsterdam moet domeinnaam opeisen

Het Amsterdamse gemeentebestuur overweegt om de Internet-domeinnaam amsterdam.com te kopen. Op dit moment gaat achter deze domeinnaam een seks-site schuil, die niets met Amsterdam te maken heeft. Met de koop van de domeinnaam wil de gemeente voorkomen dat Internet-gebruikers die op zoek zijn naar informatie over Amsterdam, keiharde porno voorgeschoteld krijgen. De Amerikaanse houder van de naam schijnt er ruim een ton voor te vragen.

Zelfs als honderdduizend gulden voor deze domeinnaam een schijntje zou zijn, dan kan de gemeente haar geld toch beter besteden aan een goede advocaat. Want een juridische procedure tegen de houder van amsterdam.com is beslist niet kansloos. Wie de overvloedige rechtspraak over domeinnamen van de laatste maanden bekijkt, ziet dat de Nederlandse rechter in vrijwel alle gevallen korte metten maakt met de houders van domeinnamen waar een luchtje aan zit. Zo kreeg De Telegraaf onlangs de naam speurder.nl terug en kwam staatscourant.nl weer in handen van de SDU.

In deze gevallen gaat het steeds om beschermde merknamen die gepikt worden, en Amsterdam is geen merknaam. Maar zelfs als de eisende partij zich niet op een merkrecht kan beroepen, dan toch is de rechter wel eens bereid er een mouw aan te passen. Zo wist onlangs het verhuisbedrijf Passies de domeinnaam passies.com met succes op te eisen. Passies.com was door de onderneming Gaos BV geregistreerd. Volgens de president van de rechtbank in Utrecht kon de verhuizer Passies zich niet op zijn merkrechten beroepen, omdat Gaos de domeinnaam niet actief in gebruik had (er hing geen site onder). Er was daarom, aldus de rechter, geen sprake van gebruik in het economisch verkeer, en in dat geval werken merkrechten niet. Maar dat verbod komt er ook wel zonder die merkrechten. Volgens de rechter woog het belang van de verhuizer om de naam passies.com in het internationale handelsverkeer te gebruiken zwaarder, dan het belang van Gaos bij het bezet houden van de naam passies.com. Het was daarom onrechtmatig als Gaos niet zou meewerken aan de overdracht.

Een vergelijkbare belangenafweging werd vorige jaar toegepast in de zaak over het `naamnummer' van Rentokil. Op de toetsen van een telefoon staan niet alleen cijfer maar ook letters, waardoor elke cijfercombinatie correspondeert met een lettercombinatie. Een bedrijf uit Soest had bij OPTA, de organisatie die belast is met het uitgeven van telefoonnummers, een `naamnummer' aangevraagd dat correspondeerde met de naam Rentokil. Ook in de rechtszaak over dit telefoonnummer, waarbij Rentokil zich uiteraard niet op enig merkrecht kon beroepen, gaf de rechter het bedrijf na een belangenafweging het nummer toch weer terug.

De Oosterburen werken in domeinnaamzaken overigens al langer met een soortgelijke belangenafweging. Zo wisten de steden Heidelberg en Bad Wildbad recentelijk met succes hun `gestolen' stadsnamen heidelberg.de en badwildbad.com op te eisen.

Het zou mij dan ook niet verbazen als de Nederlandse rechter bereid is met een belangenafweging de naam amsterdam.com aan de gemeente Amsterdam toe te wijzen. Het belang van de gemeente om buitenlanders te informeren over het culturele aanbod in de stad kan makkelijk zwaarder wegen dan het belang van een paar porno-gasten om onder de naam amsterdam.com harde seks te presenteren, harde seks die bovendien niets met Amsterdam te maken heeft.

Amsterdam zou er derhalve goed aan doen die ton nog even op zak te houden, er een fractie van te gebruiken om een goede advocaat in te huren en te profiteren van de gevoelens van sympathie die de Nederlandse rechter koestert voor de `goede' kant in de domeinnaamconflicten.

Bas Kist is juridisch adviseur van het merkenbureau Shield Mark in Amsterdam.