Zimbabwe

In 1980 zijn niet de blanke nazaten verdreven door de zwarte guerrilla- strijders van Mugabe, zoals gesteld door Koert Lindijer in zijn artikel `Landjepik door blanken trof zwart Zimbabwe in de ziel' (12 april), maar hebben president Mugabe en zijn partij Zanu de verkiezingen gewonnen, er is niemand verdreven. Deze verkiezingen waren het resultaat na het onderhandelingsproces in Groot-Brittannië dat leidde tot de zogenoemde Lancaster House agreements. Tijdens de onderhandelingen was de oorlog nog in volle gang tussen enerzijds de regering van Zimbabwe-Rhodesië o.l.v. Bisschop Muzurewa en anderzijds het Pattriotische Front bestaande uit Zanu (Mugabe) en Zapu (Nkomo).

Sinds het ontstaan van Zimbabwe onder Mugabe zijn 91.000 zwarte Zimbabwanen geherhuisvest op overgenomen grond (d.m.v. kopen) van blanke boeren. De regering heeft in totaal 3,5 miljoen hectare grond overgenomen waarvan tussen de 300.000 hectare en 400.000 hectare braak ligt. In percentages uitgedrukt werd bij de onafhankelijkheid bijna 40% van het land commercieel bewerkt, door het herhuisvestingsprogramma van de regering is dit percentage gedaald naar 30%. Hiervan is iets minder dan 21% in bezit van de blanke boeren. Dit staat gelijk aan 7,7 miljoen hectare land en niet aan de 11 miljoen hectare vermeld door Lindijer. 3,3% oftewel 1,2 miljoen hectare is in bezit van zwarte boeren en ruim 880.000 hectare (2,4%) is in bezit van semi-overheidsbedrijven en multinationals. De voormalige communual lands, wat Lindijer marginale grond noemt voor zwarte boertjes, is sinds de onafhankelijkheid gelijk gebleven met bijna 15,4 miljoen hectare.

Wat niet wordt genoemd in het artikel is het feit dat de blanke boeren goed zijn voor 18% van het Zimbabwaanse bruto nationaal product en 40% van de Zimbabwaanse export-inkomsten. Zij zijn werkgever van 300.000 Zimbabwanen, een even grote werkgever als de Zuidafrikaanse goudmijnen of een aantal wat gelijk is aan de totale werkpopulatie in Zambia.

Hierdoor worden de bezettingen in een andere context geplaatst. Indien de blanken worden verdreven en hun land herverdeeld onder de kleine zwarte boertjes zal het land niet meer gebruikt worden voor de huidige grootschalige landbouw (tabak, bloemen etc.) en raakt Zimbabwe aan de bedelstaf door verlies van export-inkomsten. Tevens worden 300.000 Zimbabwanen werkloos. Resultaat is een verslechtering van de gehele situatie in Zuidelijk Afrika en kan Europa waaronder Nederland binnen nu en een paar jaar noodhulp leveren aan de regio.