Rundvlees krijgt etiket in winkel

Rundvlees zal vanaf september in de Europese Unie en dus ook in Nederland alleen nog maar mogen worden verkocht met een etiket waarop het registratienummer van het dier en het erkenningsnummer van de slachterij staan.

Vanaf 1 januari 2002 zal het ook verplicht zijn om te vermelden waar het dier geboren is en waar het is vetgemest. Volgens eerdere afspraken zou de volledige etikettering van het rundvlees in de EU pas in 2003 worden ingevoerd.

De Europese ministers van Landbouw zijn het daar gisteren over eens geworden. Hun besluit is een uitvloeisel van de uitbraak van de gekkekoeienziekte BSE. Sindsdien voerden sommige lidstaten zoals Frankrijk op vrijwillige basis etikettering voor rundvlees in.

Nederland overweegt al in september gedetailleerder informatie op het etiket over de herkomst van het dier te zetten, maar de woordvoerder van minister Brinkhorst hield een slag om de arm.

Het identificatie- en registratiesysteem met oormerken is nog zo jong dat niet alle dieren op tijd traceerbaar zijn. Het systeem is in 1998 ingevoerd. Runderen worden gemiddeld vijf jaar oud. In principe zou het systeem dus in 2003 waterdicht zijn.

Nederland wilde, net als Italië, België , Ierland en Oostenrijk, overigens liever de keuze hebben tussen vermelding van ,,oorsprong EU'' of ,,oorsprong lidstaat''. Een meerderheid van tien lidstaten wilde echter dat de consumenten kunnen lezen waar het dier is geboren, en daarom is de keuzemogelijkheid vervallen.

De Duitse minister Funke liet al meteen weten dat hij dit najaar de consumenten in zijn land, op vrijwillige basis, zo volledig mogelijk wil voorlichten over de herkomst van hun biefstukje. Volgens de Nederlandse zegsman mag dat, maar moet een lidstaat die plannen wel ter goedkeuring voorleggen aan de Europese Commissie.

Frankrijk heeft zich uitgesproken voor ,,een zo compleet mogelijke'' etikettering, die ,,te lezen is door de consument''. Frankrijk, België en Finland hebben zich al bereid verklaard om onverplicht hun rundvlees te voorzien van een etiket, waarop met name de oorsprong en de ras van het dier is vermeld.

Voor gehakt vlees gelden de afspraken ten dele ook. Op het etiket daarvan moet staan waar het dier geslacht en het vlees verwerkt is, en niet ook het land van herkomst van het dier. Volgens het oorspronkelijke voorstel van Portugal zou alleen het land waar het vlees is verwerkt vermeld moeten worden, maar Frankrijk stond erop dat ook de slachtplaats wordt aangegeven.

De Europese Commissie voelde daar eigenlijk niets voor de etikettering van gehakt vlees. Het Europees Parlement wilde vorige week echter voor gehakt vlees, goed voor 40 procent van al het geconsumeerde rundvlees in de EU, geen uitzondering maken. Het parlement, dat verder de tweede fase het liefst in 2001 ziet ingaan, moet de afspraken nu nog definitief goedkeuren. Doet het dat niet, dan komt er een verzoeningsprocedure.