`Mijn Pokémons zijn schattig, vriendjes eigenlijk'

Komende donderdag, een dag voor het begin van de paasvakantie, beleeft de Pokémon-rage haar nieuwe hoogtepunt: de animatiefilm `Pokémon: The First Movie - Mewtwo Strikes Back'. In de film keren veel van de van oorspong Japanse karakters terug die kinderen nu al maanden in hun greep houden. Behalve de Pokémon-kaarten is er elke ochtend een Pokémon-tekenfilm op de televisie. Zeven kinderen uit Rotterdam vertellen over hun Pokémon-spel en hun favoriete karakters

,,Mama heeft kaarten voor me gekocht, om heel veel te winnen. Nu heb ik een hele grote stapel. Met die kaarten kan ik gooien. Dat doe ik met vrienden uit de middenbouw. Wie het verst gooit, mag ze allemaal hebben. Toen heb ik een hele mooie kaart gewonnen met glitters, eentje die wel 100 is. Maar Ninetales-Pokémon is mijn lievelingskaart. Toen ik in de klas zat te spelen heeft de juf een keer de hele stapel afgepakt en in de kast gelegd. Toen de school klaar was, kreeg ik ze gelukkig terug.''

,,Ik heb maar zeven kaarten, want ik begin net. Mijn mooiste kaart is die met Tangela. Dat is een Pokémon met allemaal tentakels en lijkt heel eng, maar eigenlijk heel verlegen. Mijn grote broer heeft wel 60 kaarten. Mijn moeder heeft het er niet zo naar. We mogen tijdens het eten niet alleen over Pokémon praten, maar ook over andere dingen. Mijn vader vindt het wel leuk, die heeft zelf ook twee kaarten. Ik probeer met vriendjes te ruilen. Maar mijn glimmende kaarten wil ik houden, dat zijn de waardste kaarten.''

,,Mijn grote zus vindt er niets aan, daar begrijp ik niets van. Ik kreeg 25 gulden van mijn opa en oma om een groot pak met dertig kaarten te kopen. Die kan ik ruilen of ermee gooien. Maar liever speel ik Pokémon op mijn gameboy. Met een snoertje kan ik Pokémon van mijn gameboy naar die van mijn vriendje laten lopen. Het spel is heel spannend. Je moet de Pokémon vangen en zorgen dat ze sterker worden. Evolueren heet dat. Dan kunnen ze strijden. Maar ze zijn ook heel schattig, een soort vriendjes eigenlijk.''

,,Elke morgen ontbijt ik voor de televisie, want dan komt Pokémon. Als je daar elke dag naar kijkt, ken je ze allemaal uit je hoofd. Natuurlijk spaar ik de kaarten. Het is jammer dat er veel ruzie wordt gemaakt. Laatst vroegen kinderen van een andere school: mag ik jouw mooiste kaarten zien. Toen hebben ze die uit mijn hand gerukt en zijn hard weggerend. Daar was ook een zilveren bij. Dat vond ik onwijs oneerlijk. Ik bewaar alle kaarten om ze later aan mijn kinderen te laten zien. Pokémon is een rage, maar wel een leuke.''

,,Mijn vriendinnen sparen allemaal Pokémon. Toen wilde ik ook. Het is leuk om steeds meer kaarten te hebben, vooral als ze mooier zijn dan die van de anderen. Zoals Pikachu-Pokémon. Zo is het begonnen. Eigenlijk is het een soort verslaving. Laatst heb ik op een dag heel veel kaarten verloren met gooien. Toen was ik heel boos en wilde ik stoppen met sparen. Maar dat heb ik toch niet gedaan. Ik mag van mijn ouders wel Pokémon sparen, maar ik mag thuis niet gooien. Want er kwam er een per ongeluk bijna in de frituurpan terecht. Dat is zonde.''

Tim: ,,Eerst spaarden we met z'n drieën, ik, T.J. en Simon. Dan schiet je lekker op en hadden we veel mooie. Maar Simon werd heel irritant.''

T.J.: ,,Toen kwamen de vader en moeder van Simon naar school om de kaarten tussen ons te verdelen.''

Tim: ,,Nu sparen we met z'n tweeën. Hij is mijn beste vriend.''

T.J.: ,,Ik weet er veel vanaf. Kinderen komen naar mij toe om te vragen hoeveel een kaart waard is.''

Tim: ,,Of naar mij.''

Fatih: ,,Er wordt hier veel om Pokémon gevochten.

Jallal: ,,Niet door ons.

Fatih: ,,Wij ruilen alleen.''

Jallal: ,,Fatih meer dan ik. Ik zit in de eerste klas van het vbo. Daarom heb ik vaak huiswerk en geen tijd voor Pokémon. Dat is jammer want ik vind het prachtig.''

Fatih: ,,Hij kan het aan mij overlaten. Ik plak ze in een boek. Voor later.''