Verkracht door Duitse gedrochten

Op de deurmat staat in grootse neonletters WELCOME. Wat een ironie. Want het hotel achter die deur is niet groots, niet internationaal en zeker niet gastvrij. In Hotel Reichsapfel zingt men Duitse liedjes, eet men Duitse gans en drinkt men Duitse wijn. Duitse herdershonden worden er toegelaten, die verhogen de pret van Duitsers-onder-elkaar. Maar wee degene die de pret verstoort. Wee degene die het niet grappig vindt om te zien hoe de stamgasten een onschuldige Pool doodslaan en -schoppen.

De Mooie Onbekende is getuige van de moord en alleen al daarom gehaat. Maar dìt slachtoffer overleeft en keert naar de plek des onheils terug. Om wraak te nemen, op adembenemende wijze.

Gijs Scholten van Aschat maakt in zijn enscenering dankbaar gebruik van de door Pohl geleverde spanning. Donderslagen, vertraagde bewegingen en griezelige geluiden roepen de sfeer op van een thriller – die meer en meer verandert in een boze droom. Of de Mooie Onbekende die droom daadwerkelijk beleeft of slechts in haar fantasie, daar komen wij niet achter. Gevangen is zij hoe dan ook. Gevangen door Duitse gedrochten. Gevangen ook door het verleden; ze is, zo blijkt, joods en haar moeder werd uit Duitsland verdreven. In Duitsland strandde zij op weg naar haar bruiloft in Kopenhagen, maar misschien is haar gedwongen tussenstop geen toeval. Misschien móet zij gewoonweg afrekenen met de spoken die haar belagen. Die bij haar angst ontketenen, maar ook erotische fascinatie.

Wie heeft er gelijk? Haar bruidegom, die niets te maken wil hebben met haar `masochistische liefde voor Duitsland'? Of zij, die haar Leon verwijt net zo'n vrouwenhater te zijn als de Duitsers die haar misbruikten? Leon trekt de jas aan van haar meest brute verkrachter, een jas met aan een mouw de muil van een Duitse herder. Leon draagt bovendien een fopneus, zo'n grote kromme joodse. Daarmee omzeilt Van Aschat de valkuil van het simplisme. De joden (en alle andere vreemdelingen) als de goeien en de Duitsers als de kwaaien: zo kun je Pohls drama gemakkelijk lezen. Het Nationale Toneel pakt het grilliger aan en de jonge acteurs laten in deze productie zien dat ze onder een fantasierijke regisseur wel degelijk tot gedreven ensemblespel in staat zijn.

Voorstelling: De Mooie Onbekende, van Klaus Pohl, door Het Nationale Toneel. Regie: Gijs Scholten van Aschat. Gezien: 13/4 Den Haag. T/m 22/4 aldaar; Inl.: 0900-3456789.