Dames en Heren

Het is gek maar als ik iemand plechtig `Dames en Heren' hoor zeggen, heb ik altijd de neiging om achterom te kijken, zodat ik kan zien waar ze zitten. Ik ben van de geboortengolvers en die hebben geen dames en heren meer voortgebracht, want dat hebben ze al vroeg afgeleerd van Annie Schmidt.

Bij die aanhef `Dames en Heren' denk ik aan Heer Bommel, de Vuist van Duys in zwart-wit en aan de komisch bedaagde `dominee en de dames Groen'. Nu wil iedereen eeuwig vlot en jong zijn en de televisie is geen speciale avondvoorstelling meer.

Toch hoor je `Dames en Heren' nog een enkele keer op vrijdag bij Mtwee, een programma door een Dame en een Heer in een ijselijk huwelijk, Maartje van Weegen en sportverslaggever Mart Smeets. Het lukt maar niet tussen die twee. De NOS moest iets leuks met hen doen en zette ze maar bij elkaar. Maartje van Weegen glimlacht lijdzaam als Smeets weer over voetballen begint en beelden van een wedstrijd vertoont. Ieder om de beurt, alsof ze twee verschillende omroepverenigingen zijn. Zelden is er een geanimeerd gesprek. Het blijft altijd stijfjes en het lijkt wel of deze als informeel bedoelde nachtrubriek in een veel te duur hotel is ondergebracht.

Afgelopen vrijdag mocht Henny Stoel, kranige dame en topnieuwslezeres, voor Van Weegen invallen om minister van Boxtel te interviewen over het verrassende onderwerp integratiebeleid ,,wat ook taboe is''. Zij kon later ook routineus wat sportvragen stellen maar Mart Smeets is zo weinig thuis in die wereld buiten zijn grote vak. Hij heeft zich voor de gelegenheid zwaar aangekleed, donkerblauw pak met stropdas en meekleurend lefdoekje.

Gisteren ging Henny Stoel de studio uit om buiten op een grasveld damesrugby te bekijken. Terwijl ze de aanvoerster interviewde (,,Ik ben maar een watje, want ik heb een lekker warme jas aan'') zagen we op de achtergrond in het verlichte raam Mart Smeets goedkeurend en zegenend naar buiten kijken. Aan het einde vat Smeets het programma nog eens samen: ,,We zijn er bijna wat dit programma betreft Dames en Heren. We dachten dat we u het beste naar bed konden sturen met een van de hoofdrolspelers van de Ajax-jubileum-revue, Michael van Praag...'' En terwijl de Dames en Heren op commando van Smeets het vuur in de kolenkachel temperden en naar bed gingen, bleef ik nog een poosje op.

Barend en Van Dorp, gelijktijdig op vrijdag en op andere weekdagen aan de andere kant, op RTL4, doen het beter. Die twee zijn geen op te lossen personeelskwestie maar kennen elkaar al eeuwen en als ze daar zitten, hebben ze net hun smoezelige verslaggeversregenjassen opgehangen om enthousiast na te praten over wat ze die dag hebben gezien. Zelfs sport wordt dan nog interessant. Ze roepen elkaar ook tot de orde. Henk van Dorp houdt de regie strak in handen, onderbreekt monologen van Jan Mulder en brengt met zijn heldere vragen iedereen weer terug op het onderwerp. Dergelijke zelfkritiek ontbreekt bij de Ouwe Jongens Paul de Leeuw en Hans Kesting die een beetje klonen van elkaar zijn.

Duo-presentatie lijkt gemakkelijker maar is juist veel moeilijker dan op je eentje. De duo-leden moeten goed op elkaar zijn ingespeeld, wil er wat extra's uit komen. De onjournalistieke journalistentafel blijft een van de zwakke nummers van Buitenhof. Soms zitten de leden van het duo te cynisch te lachen, dan weer wordt een goede vraag van de een verstoord door een slechte van de ander of ze wedijveren in onzinnige kritiek. Op haar eentje presenterend bij de VPRO-radio is Ellis de Bruin sterker dan in duo-vorm bij Buitenhof.

Overigens zag ik gisteren beursvoorzitter George Möller bij Rob Trip peentjes zweten terwijl hij sprak over de ,,technisch juridisch'' juiste aandelenprospectus van WOL die tóch voor verbetering vatbaar was. Hammerstein & Spong zullen die passage nog vaak op hun video afdraaien, twee heren, of zijn ze dat juist niet?