KOEKOEK! 5

Het artikel `Koekoek!' in de W&O-bijlage van 1 april riep bij mij de herinnering op aan onderstaand verhaal uit 1947 dat ik voor de aardigheid voor u samenvat.

In dat jaar voerden wij als leden van het `Utrechts Studenten Concert' een (het?) pianoconcert uit van Hans Henkemans, met de componist als solist. De band met Henkemans was altijd al goed. Hij had, evenals Willem van Otterloo, in Utrecht medicijnen gestudeerd en als zodanig was hij lid geweest van dit aloude Studenten Muziek-gezelschap (d.d. 1823); beide medici werden bekend als musici, al moet gezegd worden dat Henkemans zich in Utrecht ook vestigde als psychiater. Tijdens de repetities vertelde Henkemans ons het volgende verhaal:

``Van het pianoconcert had ik de eerste twee delen al lang in voorbereiding gehad, dus die waren redelijk snel op schrift te stellen. Maar nu nog het derde deel, waarvoor ik nog geen thema's enz. in het hoofd had. Ik zat tegelijkertijd voor een tentamen of examen, waarvoor nog een heleboel gestudeerd en geleerd moest worden. Op een ochtend liep ik in het park te wandelen; een vogeltje floot een deuntje

Ik betrok dat deuntje op mijn tentamen: `Henkemáns, Henkemáns, Henkemáns, je hébt geen káns!' Maar tegelijkertijd besefte ik, dat dit deuntje ook best een goed begin kon zijn voor het derde deel van het concert. `Aldus besloten en gedaan', en toen het begin er aldus was, volgde de rest van het deel makkelijker dan ik daarvoor had gedacht, dank zij het vogeltje.''

Tot zover dit verhaaltje; weliswaar minder spectaculair en zeker minder bekend dan `de spreeuw van Mozart' en andere voorbeelden in genoemd artikel, maar toch wel aardig om aan de vergetelheid te ontrukken. Nu, vele jaren later, denk ik dat het vogeltje een fitis geweest is die Henkemans inspireerde en indirect ook ons, musicerende studenten.

    • P. van der Elst Utrecht