Ik ook

Terwijl de Internet-startups elk kwartaal exponentieel meer verlies maken en elk kwartaal op zoek moeten naar nieuw kapitaal, hebben de giganten van de oude economie precies het tegenovergestelde probleem. Waar moet ik met mijn winst heen?

Unilever heeft eindelijk een bestemming voor zijn vele miljarden guldens overtollig kasgeld. De maker van de Magnum ijsjes en de Becel margarine vond deze week een 77-jarige gezondheidsfreak uit Florida en twee vrolijke, sociaal-denkende hippies van in de vijftig bereid om hun bedrijven aan Unilever te verkopen. Kosten: 5,3 miljard voor de maaltijdrepen van SlimFast en 750 miljoen voor de ijsjes van Ben & Jerry's.

De logica is eenvoudig. Het zijn sterke merken, maar vrijwel alleen in de Verenigde Staten te verkrijgen. Unilever beloofde de eigenaren dat nu eindelijk ook de rest van de wereld van hun prachtige producten mocht gaan genieten.

Opmerkelijk is echter dat Unilever schaamteloos heeft gekozen voor een me-too-strategie. Unilever is tenslotte de Joop Zoetemelk van het internationale bedrijfsleven: nummer twee in voeding achter Nestlé, nummer twee in wasmiddelen achter Procter & Gamble, nummer twee in cosmetica achter L'Oréal. Bovendien is imiteren vaak minstens net zo lucratief als duur innoveren.

Dit keer volgde Unilever het voorbeeld van het Zwitserse Nestlé. Dat kocht onlangs de maaltijdrepen van PowerBar en begon een vrijage met Häagen-Dazs, de grootste concurrent van Ben & Jerry's in het super-premium-segment.

Ik ook, zei Unilever.