Omstreden plein Sartre en Beauvoir

Eén van de beroemdste zonen van Parijs, schrijver en filosoof Jean-Paul Sartre, is deze week geëerd met een naar hem vernoemd plein. De horzel in de pels van de gaullisten, waarvan burgemeester Jean Tibéri een neo-variant is, deelt het traditionele blauwe bordje met feministe en schrijfster Simone de Beauvoir, gedurende vijftig jaar zijn levenspartner. Place Sarte-Beauvoir bevindt zich op de hoek van Rue Bonaparte en het plein Saint-Germain-des Prés, het centrum van het existentialisme in de jaren vijftig.

Hoewel Tibéri bekende van L'Être et le Néant ,,nooit mijn gebedenboek'' te hebben gemaakt, vervulde de opname van Place Sartre-Beauvoir ,,in de geografie van de stad'' hem ,,met een authentieke emotie''. De ook aanwezige Claude Lanzmann, maker van de documentaire Shoah, citeerde Sartre: ,,Het kenmerk van een dood leven is, dat het de ander tot bewaarder van dat leven maakt.''

Dat die bewaarders twintig jaar gezwegen hebben aanstaande zaterdag is de sterfdag van Sartre is voor Bertrand Poirot-Delpech, lid van de Académie Française, aanleiding om in Le Monde te veronderstellen dat men het liefst `schele stalinist' onder de naam van Sarte had gezet, in plaats van ,,het hypocriete `filosoof en schrijver'''.

Omdat voor de straten rondom de nieuwe Bibliothèque Nationale de naam van Sartre enkele jaren geleden werd afgewezen ten gunste van die van François Mauriac en Raymond Aron, denkt Poirot-Delpech dat de toewijzing ,,van een stukje stoep'' voornamelijk ,,voor toeristen'' bedoeld is.