Kostgangers

Meestal vind ik de heer Heldring een tamelijk intelligent en rationeel persoon. Nu echter lijkt hij mij verblind door vooroordelen als hij schrijft over `de dominee der wrake' Nico ter Linden (NRC Handelsblad, 8 april).Is hij nou zo dom of doe hij alsof. Ik ben abonnee van Trouw en ik heb het artikel `Kostgangers' waaraan de heer Heldring refereert gelezen. Ik begon het ook te lezen met een zeker ongeloof, in de trant van: `wat zegt Ter Linden nu, dat kan niet waar zijn'. Maar al lezende kwam ik tot de ontdekking dat ds. Ter Linden hier genadeloos zichzelf en vele Nederlanders tentoonstelt met hun verborgen gevoelens van minachting, achterdocht en overgeërfde haat. Aan het eind van het artikel zegt hij geëmotioneerd te raken tijdens de preek over de verloren zoon en de verzoening met diens broer. Hij impliceert hier, dat hij zelf in gebreke is gebleven met betrekking tot verzoening en vergeving.

Begrijpt de heer Heldring dan niet dat Nico ter Linden zichzelf en velen van ons onder kritiek stelt? Of moet die zelfkritiek expliciet worden geuit? Of spelen hier vooroordelen tegen een predikant een rol?

Ik vond het dapper van Ter Linden dat hij zo openlijk uitkwam voor gevoelens die velen van ons hebben. Voor de goede verstaander was het duidelijk dat hij zich schaamde voor dergelijke gevoelens die niet stroken met de boodschap van vergeving en verzoening waarachter hij van harte staat.