Radiopiraat Caroline ging door

Zonder een traan in het oog kan ik er nauwelijks naar luisteren: Radio Caroline, de meest legendarische radiopiraat op zee uit de geschiedenis, bestaat nog steeds, 36 jaar na de eerste uitzending - zij het via satelliet en Internet. Radio Caroline is het product van een nu bijna onvoorstelbare situatie: in de jaren zestig had, in Engeland net zo goed als in Nederland, wat tegenwoordig de `publieke omroep' wordt genoemd het monopolie op radio-uitzendingen. En aan ordinaire popmuziek had men daar geen boodschap.

Radio Caroline begon vanaf een oude trawler in de Noordzee zijn uitzendingen op Paaszondag 1964, gebruikmakend van de exterritoriale vrijheid op zee. De formule, Amerikaanse Top-40-radio, was zo succesvol dat er al vlug talloze Engelse concurrenten in de buurt kwamen liggen. Ik placht er als puber de hele dag naar te luisteren, als alternatief voor het veel tuttiger Nederlandse radioschip Radio Veronica. Nog altijd vind ik dat echte popmuziek beter klinkt via de Middengolf.

De geschiedenis van Radio Caroline is vooral die van de Ierse dandy Ronan O'Rahilly, die Caroline had opgericht. Toen in 1967 een Britse wet alle medewerking vanuit Groot-Brittannië aan zeezenders strafbaar stelde, en de reclame-inkomsten wegvielen, besloot O'Rahilly dat Caroline door moest gaan toen alle andere Britse zeezenders de strijd opgaven. Met dat doorgaan is deze zonderlinge, sinds de jaren zestig door een zelfbedacht ideaal van `Love and awareness' bevlogen ondernemer nog steeds bezig.

Nadat Radio Caroline een halfjaar met slepers vanuit Nederland was bevoorraad door de firma Weismuller, liet deze in maart 1968 het zendschip Mi Amigo naar Zaandam slepen, als onderpand wegens wanbetaling. Pas in 1972 dook de Mi Amigo weer op open zee op. Inkomsten werden gevonden door de zender overdag te verhuren aan een Nederlandse piraat, Radio Mi Amigo.

In 1974 werd de situatie verder gecompliceerd omdat in Nederland een wet werd aangenomen, vergelijkbaar met de eerdere Britse. De bevoorrading moest formeel met schepen vanuit Spanje plaatsvinden, in werkelijkheid met bij nacht en ontij vertrekkende rubberbootjes vanuit Britse havens. Vooral het overbrengen van voldoende diesel voor de generators was een probleem, zodat Radio Caroline regelmatig stilviel. En bovendien werd de Mi Amigo steeds meer een verroeste doodskist, hoezeer de dj's ook de gaten in de romp met cement probeerden te dichten. In 1980 zonk het schip. Tot ieders verbazing wist O'Rahilly in 1983 een nieuw schip voor de Engelse kust te krijgen, de Ross Revenge, waarmee tot in november 1990 weer uitzendingen werden verzorgd – wederom met een Nederlandse huurder, Radio Monique. En dit ondanks juridisch bedenkelijke invallen op het schip door Britse en Nederlandse politie en blokkades door politieschepen. De genadeslag was wederom een storm, waarbij het schip op een zandbank liep.

Het ligt nu in een veilige haven en verzorgt – met een keurige vergunning want radio is in Groot-Brittannnië inmiddels allang geliberaliseerd – af en toe regionale uitzendingen en de programma's die via de satelliet te horen zijn. O'Rahilly heeft er echter steeds van af gezien de fameuze merknaam Radio Caroline voor veel geld aan een regulier commercieel station te verkopen. Hij heeft andere plannen. Drie keer raden.

Radio Caroline zendt op vrijdagavond (19.00-01.00 u), alsmede zaterdag en zondag (9.00-24.00 u) analoog uit via Astra (19,2 graden oost, 10.993 H, audiocarriers 7.28/7.56) Voor de geschiedenis van het station en uitzendingen in Real Audio zie www.radiocaroline.co.uk