Ma's country smaakt niet

De volksmuziek van eigen bodem oefent op Europese musici een minder grote aantrekkingskracht uit dan op hun collega's uit de Verenigde Staten. Waar Pieter Wispelwey met zijn cello voorbij gaat aan de Jordanese smartlap, begeeft cellist Yo-Yo Ma zich meer en meer op paden die normaal gesproken maar zelden leiden naar de tempels der klassieke muziek.

Ma gelooft in de heilzame kracht van de wisselwerking tussen folk en klassiek, en trekt daarmee bomvolle concertzalen vol jong en nieuw publiek. Vorig seizoen bracht hij in de serie Grote Solisten van het Concertgebouw al een programma met muziek uit alle windstreken, maandag klonk in de Coryfeeën-serie muziek van Ma's nieuw verschenen cd Appalachian Journey (SK 66782) waarin hij, net als gisteravond, een trio vormt met violist Mark O'Connor en contrabassist Edgar Meyer.

Meyer en O'Connor zijn naast zeer virtuoze musici grootheden in de wereld van Amerikaanse folk-muziek en samen tekenden zij ook voor de samenstelling van Appalachian Journey, bestaande uit arrangementen van originele volksmuziek en eigen composities waarin country-muziek, jazz en behoudend modern-klassiek samengaan. Ma werkte al eerder met O'Connor en Meyer samen in de cd en tour Appalachia Waltz (SK 68460), waarop met deze Appalachian Journey wordt voortgeborduurd.

Het probleem van dergelijke cross-over projecten schuilt niet in Ma's gevoel voor de muziek waarnaar hij oversteekt. Hij toonde zijn meesterlijke kwaliteiten gisteravond in virtuoze nummers als `Caprice for three' en in de duetten met O'Connor en Meyer, en oogstte joel- en fluitsalvo's als bij een popconcert.

Het probleem schuilt wél in de muziek zelf, en in de new-age paraplu waaronder deze wordt gepresenteerd. Het cd-boekje rept van stijlgrenzen die worden opengebroken, maar sommige grenzen kunnen misschien onopengebroken blijven, want muziek die het midden houdt tussen veel, smaakt daardoor naar weinig. De fiedelende folk-passages klonken als onder een vernis, veelal zonder écht aanstekelijke swing en schwung. En de klassiek georiënteerde passages of deeltjes deden, talrijke mooie vondsten en samenklanken ten spijt, vooral verlangen naar onversneden muziek van de `old age'.

Concert: Yo-Yo Ma (cello), Mark O'Connor (viool) en Edgar Meyer (bas): Appalachian Journey. Gehoord: 10/4 Concertgebouw, Amsterdam.