Dromen

`Inburgering van nieuwkomers faalt' kopte de Volkskrant op zaterdag 8 april. Gestelde doelen worden niet bereikt. Zo blijven veel nieuwkomers op een te laag taalniveau steken om door te kunnen stromen naar vervolgonderwijs of de arbeidsmarkt.

Dat is waar.

Volgens de overheid ligt de schuld bij de opleidingscentra, die `oubollige cursussen' zouden geven.

Dat is sterk. Zeker in het licht van de taalachterstand van gemiddeld twee jaar waarmee allochtone kleuters hier aan het basisonderwijs beginnen. Zonder extra inspanning halen ze die achterstand zelfs in twaalf schooljaren niet meer in. Wie is er dan zo idioot geweest om van volwassen nieuwkomers, onder wie heel veel laaggeschoolde mensen, na een inburgeringscursus van anderhalf jaar Nederlands op mavo- of zelfs vwo-niveau te verwachten?

Maar wij moeten ons door zulke berichten niet op laten jutten. Hoe kunnen we anders de moed erin houden? Neem de verstrooide dertiger Farid. Ooit docent Arabisch, nu getrouwd met een Nederlands meisje van Marokkaanse afkomst en de grootste moeite met de Nederlandse taal. Ondanks hard studeren. Als hij mij op straat ongezien voorbij dreigt te lopen, klop ik hem vriendelijk op de schouder. ,,Ah!'', roept hij blij verrast. ,,Elizabeth! Geen zien!'' Wat Ik had je niet gezien moet voorstellen. Driekwart jaar les gehad.

Of Anna uit Oeganda. Schreef in haar huiswerk: `Ik verslind de chocola', wat fraai geformuleerd lijkt, maar helaas aan overijverig woordenboekgebruik toegeschreven dient te worden. Uit zichzelf kan Anna zelfs een zin als Ik eet graag chocola niet foutloos zeggen, ook al zit ze al een heel half jaar op school. Of Sahra uit Somalië die 31 jaar is en moeder van 9 kinderen, van wie drie onder de vier jaar. Vier dagen per week zit ze te glunderen in de klas, zo graag komt ze naar school. Maar in de zomer moet ze stoppen. De tiende heeft zich aangekondigd.

Dan de Turkse Aisen. Toen haar cursus afgelopen was, ging ze op zoek naar werk. Dat ze niet met mannen mocht werken, maakte die zoektocht er niet makkelijker op. Dus kwam ze terug naar school, op sociale indicatie. Gek werd Aisen ervan om de hele dag met haar man thuis te moeten zitten.

Ik kom haar tegen op de trap, ze lacht al van verre. ,,Elizabeth! Ik heb vannacht van jou gedroomd! Wil weten? In mijn droom jij wordt moslim!''

Ach, als ze eens wist wat ík droomde.