DOELGROEP: ALLOCHTONEN

,,De multiculturele samenleving is hot'', schrijft de hoofdredacteur in zijn editorial. Maar de vraag is: ,,Weten we in Nederland nu al hoe we moeten omgaan met elkaar en met al die nieuwe levensstijlen? Heeft de politiek een antwoord? Wij wel.''

Dat klinkt behoorlijk zelfbewust, in een tijd dat wetenschappers, politici, politiefunctionarissen en onderwijzers om de beurt noodklokken luiden over grotere en kleinere multiculturele drama's. Wat is dat voor blad dat `een' antwoord heeft?

RôOf heet het, en in het colofon staat niet minder zelfbewust: ,,Nederlands eerste en enige cross cultural lifestyle magazine.'' Het verschijnt tweemaandelijks, met af en toe wat haperingen, sinds 1996. Eerst vooral gericht op Surinamers en Antillianen, maar sinds uitgever Frank van der Vorm (40) RôOf overnam in 1997 is de doelgroep multicultureel. Maar ,,geen achterstandsgroep'', zegt Van der Vorm. ,,Onze lezers gaan straks veel geld verdienen.'' Van de naar eigen opgave zo'n 20.000 lezers (hoe hot is dat?) is 40 procent Nederlands, 20 procent Surinaams of Antilliaans, 10 procent Turks en 10 procent Marokkaans.

Dit is Van der Vorms bedoeling: ,,Het benadrukken van de positieve ontwikkeling in de Nederlandse maatschappij door de invloed van de verschillende culturen.'' Een stuk over Marokkaanse jeugdbendes zul je er dus niet zo gauw in vinden. ,,Dat lees je al genoeg in andere bladen. Wij willen iets toevoegen.''

Wat voegt de laatste RôOf toe? Is dit een wegwijzer in de veelkleurige samenleving? Er zijn veel stukjes over muziek, over mode, uitgaan en eten; in die zin is er weinig onderscheid met andere glossies, of het moest zijn dat de geïnterviewde musicus Youssou N'Dour is. De horoscoop is Chinees, de geportretteerde voetballer een Turk – een goed voorbeeld van het benadrukken van een `positieve ontwikkeling'.

Het grote interview met VVD-leider Hans Dijkstal is minder zorgeloos. En dat het nu niet meer zoveel toevoegt aan de andere media die de afgelopen weken aan Dijkstals lippen hingen, daar kan een tweemaandelijks blad niet veel aan doen.

(Tekst Bas Blokker)