De ontembare aanvalslust van Museeuw

De Belgische routinier Johan Museeuw won gisteren de wielerklassieker Parijs-Roubaix. Sponsor Mapei behaalde daarmee zijn vijfde zege in zes jaar. Onder het motto: vincere insieme.

De Belgische wielervrienden van de Italiaanse sponsor Mapei hadden elkaar snel gevonden op de wielerbaan in Roubaix. Het bezwete en bevuilde lichaam van Johan Museeuw kreeg een opfrisbeurt van vriend en verzorger Dirk Nachtergaele. De natte spons ging voorbij aan manager en vaderfiguur Patrick Lefevere, die in de caravan van de dopingcontroleurs flauw viel. Terwijl Museeuw een plasje deed, werd Lefevere opgelapt door ploegarts Ivan van Mol. De zege in de `Hel van het Noorden' ging dit keer gepaard met bloed, zweet en tranen.

Met vijf overwinningen in een tijdsbestek van zes jaar drukt Mapei een zware stempel op Parijs-Roubaix, de zwaarste en meest heroïsche klassieker in de wielersport. Op de stoffige en hobbelige kasseistroken voelen de ervaren renners in het kleurrijke tricot zich in hun element. Het ploegenspel beperkt zich tot een offensieve tactiek en een grote saamhorigheid. Vincere insieme (samen zegevieren) luidt het motto bij de Italiaanse lijmfabrikant Mapei.

Toen de Belg Tom Steels gisteren in de kopgroep reed, werd hij notabene aangevallen door zijn Italiaanse ploeggenoot Andrea Tafi. Toen de Nederlander Max van Heeswijk een solo waagde, voerden zijn ploeggenoten het tempo juist op. Pas in de slotfase deden de Belg Wilfried Peeters en de Italiaan Stefano Zanini afstopwerk voor hun kopman Museeuw. Hij duelleerde eerst met de Amerikaan Frankie Andreu en soleerde vervolgens op een zwaar verzet naar het Vélodrome.

Aanvallen is de beste verdediging in Parijs-Roubaix. Wie gokt en rekent, wie zich verschuilt in het peloton, zoals de Nederlandse favoriet Leon van Bon pleegt te doen, speelt een anonieme rol. Wie risico's neemt en de zware omstandigheden als een kerel te lijf gaat, zoals de Nederlandse outsider Tristan Hoffmann gisteren deed, mag tevreden zijn met een vierde plaats. In een helletocht is geen plaats voor wieltjeszuigers. Daarom is Parijs-Roubaix ook zo geschikt voor Johan Museeuw, die zijn bijnaam Leeuw van Vlaanderen dankt aan een ontembare aanvalslust.

Met 39 renners in dienst en een begroting van 25 miljoen gulden is het collectief van Lefevere in het voordeel ten opzichte van de concurrentie. Met 26 zeges is Mapei dit seizoen de beste ploeg. Toch vertoonde het bolwerk volgens de Belgische pers scheurtjes. Ondanks overwinningen van Museeuw in de semi-klassiekers Omloop Het Volk en Brabantse Pijl.

Op het middenterrein van de wielerbaan in Roubaix rende de zwaarlijvige Lefevere gisteren als een wildeman in de rondte. De manager foeterde tegen de fotografen die de uitgeputte Museeuw ,,als een beest'' behandelden. Vlak voordat hij in de caravan tegen de vlakte ging, sprak Lefevere in emotionele bewoordingen over de kritiek in de media. ,,Ik ben boos én gelukkig. Ze moeten een kat wel een kat noemen. We hebben geantwoord met de pedalen. We hebben eindelijk in de ideale samenstelling kunnen koersen. Johan heeft een prestatie zonder weerga geleverd.''

Verzorger Nachtergaele keek vol bewondering naar Museeuw, met wie hij een onafscheidelijk duo vormt. ,,Dit is oorlog en poëzie'', sprak de gelegenheidsschrijver Nachtergaele bij de finish. ,,Na zo'n lange revalidatie, op zo'n manier terugkomen, dat verdient respect. Johan was een invalide man. Ik kijk elke dag met mijn handen naar zijn benen. Voilá, hij heeft weer de benen van een kampioen.''

Museeuw kwam in 1998 zwaar ten val in Parijs-Roubaix. Zijn geblesseerde knie raakte geïnfecteerd. De specialisten spraken over `koudvuur' en vreesden voor amputatie van het linkerbeen. Na een maandenlange herstelperiode keerde Museeuw vorig jaar terug in het peloton. Hij fietste naar eigen zeggen met één been. Hij won de semi-klassieker Dwars door België. In de echte klassiekers kon hij zich nog niet meten met de wereldtop. Hij werd al bijna afgeschreven voor het grote werk, door de volgers in de karavaan die zijn eerzucht en liefde voor het wielervak hebben onderschat.

Gisteren wees Museeuw op de eindstreep triomfantelijk naar zijn herstelde knie. Hij had weer met twee benen kunnen fietsen. Na afloop sprak hij met een vleugje cynisme over zijn rentree. ,,Weinig mensen weten waar ik vandaan kom. Veel mensen hadden kritiek op mij. Misschien zullen diezelfde mensen mij nog gaan missen als ik gestopt ben.''

De 34-jarige Museeuw heeft onlangs een lucratieve aanbieding van de Franse sponsor Cofidis afgeslagen. Hij wil zijn carrière afsluiten bij de ploeg die hem dierbaar is. Na één wereldtitel en negen wereldbekerzeges is hij nog niet verzadigd. Over zijn laatste kunststukje sprak hij kort en bondig in Vlaams dialect. ,,Als gij u goed voelt, moet u demarreren.''

    • Jaap Bloembergen