Column

Maxim@pampa.nl

Nou las ik weer een verhaaltje dat de populariteit van je kandidaat-schoonmoeder tanende is. Ze werd zelfs haaibaai genoemd. Als je haar dit weekend spreekt moet je zeggen dat ze zich voorlopig nog geen zorgen hoeft te maken. Zo'n enquête is namelijk ongevaarlijk. Het is namelijk een vraag zonder consequenties. Kijk, als ze een echte volksraadpleging met gevolgen gaan houden, zodat een negatief oordeel inhoudt dat ze moet opzouten, dan wordt het anders. Ze ligt de laatste tijd een beetje onder vuur en dat is niet geheel onterecht. Ze moet iets meer gaan inzien dat ze een sprookje is, door ons betaalde folklore, niks meer, niks minder. Met twee Belgen in een bootje in de Dieze. Dat is haar werk. Beetje wuiven, beetje zwaaien en verder moet ze zich niet te veel met staatszaken bemoeien. En uit het boek van Harry van Wijnen begrijp ik toch dat ze een dwingelandje is. Stijfkopje kan je beter zeggen. Dus niet alleen het haar in de lak. Als de gemeente Amsterdam een vijver met een fontein op de Dam wil, dan moet zij zich daar verder niet mee bemoeien. Maar dat gaat dan niet door omdat mevrouw anders op vier mei een paar meter om moet lopen. Het zegt ook iets over de gemeente dat men zich dat laat aanleunen. Maar nogmaals: ze hoeft niet bang te zijn dat ze haar baan kwijtraakt en binnenkort met een daklozenkrant loopt te leuren. Zover zal het überhaupt nooit komen. Jouw schoonfamilie is afgevuld aan alle kanten. Ze zou zo vanuit de kleine kas alle WOL-slachtoffers schadeloos kunnen stellen.

Weet je waar ik zo trots op ben? Dat ik van die hele beursgang van World Online geen ene jota snap. Dat Nina samen met ABN Amro de kluit belazerd heeft, begrijp ik ook, maar die schemaatjes en grafiekjes met die geldstromen van de ene vuige bv naar de andere ranzige vennootschap, gaan ver boven mijn pet. Dat zijn allemaal van die half illegale rafelrandpraktijken, die voor vijfhonderd euro per uur worden uitgedacht door de keurige Loeffjes, Nautaatjes en Houthoffjes. Mafia in driedelig grijs! Aan de voorbereiding van de beursgang hebben ze zich al scheel verdiend en nu mogen ze de afwikkeling tegen hetzelfde tarief nog even begeleiden. De hockeyclub is weer van de straat. Ik lach me ondertussen dood. De eerste keer dat die mevrouw Brink in beeld kwam, voelde ik al aan mijn water dat ze niet deugde. Waarom ik dat wist? Geen idee. Ik denk dat ze te veel lulde. Iedereen kreeg een kans op aandelen enzo. Dan weet je het wel. Een zakenvrouw die zegt dat ze aan anderen denkt, deugt per definitie niet. Wel vind ik het leuk dat ze het hebberige volk er met open ogen in heeft laten stinken en wat ik helemaal knap vind is dat ze zulk dom personeel heeft. Na het debacle bleef het voetvolk vierkant achter haar staan. Mijn personeel was in zo'n geval al lang met een gestrekte middelvinger vertrokken. Wat een doortrapte tante. Wat helemaal alles sloeg, was haar verklaring dat ze de tweehonderd miljoen (!) voor haar familie veilig had gesteld. Tweehonderd miljoen. Da's toch een aardig doorzonbedragje. Dan ben je wel erg gek op je gezin. Je kan met dat bedrag half Ethiopië van de hongerdood redden. Jammer dat ze daar nu even geen tijd voor heeft.

Natuurlijk hoop ik dat die Spong en Hammerstein gehakt van haar maken, maar het zal wel weer loslopen. Zelf kan ze dusdanig goede advocaten betalen dat de schade ongetwijfeld zeer beperkt zal blijven. Het zal jaren gaan duren en ondertussen vangt ze een vrolijke rente over haar tweehonderd miljoen. Rente van ABN Amro, die daar ondertussen ook weer vet aan verdient. Misschien is het aardig als we na afloop ook op deze bankdirecteurtjes de pluk ze-regeling toepassen. Ontruimen die villa's en leeg die zwembaden. Wat we met het geld doen? Of naar de gedupeerde beleggers of naar Ethiopië of een fontein op de Dam. Zie je woensdag in New York. Help je zeker met pakken. 29 April moet je hier zijn. Lieverd, waar begin je aan? Tot gauw.