BELGIË-HOLLAND

Een voetbalveld in de duisternis heeft iets mysterieus. Wanneer je er langs komt, ruik je nog de strijd die eerder die dag op het gras is uitgevochten. Soms - als je heel diep snuift - ruik je zelfs het zweet van de voetballers nog. Je voelt iets, tenminste wanneer je zelf hebt gevoetbald, je voelt de spanning van de wedstrijd. Ik heb wel eens in België een paar dronkelappen betrapt die 's avonds laat vanuit het café naar het voetbalveld waren gelopen en over het hek klommen om daar een potje te gaan voetballen. Kraaiend van plezier, bulderend van het lachen, schoppend en meedogenloos glijdend naar elkaars enkels probeerden de dronkelappen een lekke plastic bal te raken. Maar zo bijzonder was dat ook weer niet. Zeker niet zo bijzonder als een nachtcompetitie. Waar anders dan in het voetballand bij uitstek, Brazilië, wordt ze gespeeld. Mannen die overdag andere bezigheden hebben – zoals slapen – en 's avonds leven en werken, strijden er om één of andere officieuze titel. Barkeepers, taxichauffeurs, artiesten, souteneurs en verplegers snellen zodra hun stichtelijke arbeid er opzit naar het voetbalveld, ontsteken het kunstlicht en beginnen aan hun competitiewedstrijd. Het schijnt er niet zo sportief aan toe te gaan op de nachtelijke Braziliaanse voetbalveldjes. Of dat aan de kracht van de lampen ligt of aan de zwakke arbitrage, is niet duidelijk. Het is nogal gewelddadig, niet wat we van de gemiddelde Braziliaanse voetballer gewend zijn. Een klein beetje zoals dronken Belgen bij nacht in Sint Job in 't Goor.

Dit is de veertiende van 22 afleveringen. De foto's van een Nederlands en een Belgisch elftal fotografen zijn inclusief begeleidende teksten te zien van 14 mei tot eind augustus in het Nederlands Foto Instituut in Rotterdam en vanaf 19 mei in het Kunstencentrum Oude Sint Jan in Brugge.