Heftig knokken

Sega's nieuwste spelcomputer, de Dreamcast, is in Europa alweer zo'n zes maanden verkrijgbaar. Maar hoewel het de krachtigste spelcomputer is, vallen de verkoopcijfers buiten Japan nogal tegen. Ook in Nederland valt de verkoop tegen. Daar zijn verschillende verklaringen voor. Zoals de arrogantie van Sega, dat de Dreamcast via nota bene speelgoedwinkels van Bart Smit voor maar liefst 600 gulden probeert te verkopen. Ook het gebrek aan promotieactiviteiten door importeur Atoll Soft is geen goeie zaak. En het ontbreken van de al lang geleden aangekondigde Dreamcast webbrowser, benodigd voor het spelen via het Internet, doet het imago van de Dreamcast al evenmin veel goed.

Als de tegenvallende verkoopresultaten echter ergens NIET door verklaard worden dan is het door een gebrek aan goeie software. Spellen als Sonic Adventure, House of the Dead 2 en Crazy Taxi laten zien dat de aanschaf van Sega's 128-bits machine zeker geen miskoop is voor wie kwaliteitsgames zoekt. Er is zelfs een genre waarin de Dreamcast met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt: de beat 'm up.

Hoewel de conversie van het in de speelhallen zeer succesvolle Virtua Fighter 3 erg tegenviel, wordt dat meer dan gecompenseerd door Power Stone van Capcom. Dit is de meest innovatieve beat 'm up sinds Virtua Fighter in 1993 de sprong naar 3D waagde. In Power Stone zijn namelijk voor het eerst ook de arena's met succes volledig driedimensionaal en interactief. In besloten gebieden kun je als speler onder andere met tafels en stoelen gooien, lantaarnpalen uit de grond trekken en aan plafonds hangen. Een aardig element is dat je drie gekleurde stenen kunt verzamelen waarmee je je in je super alter-ego kunt veranderen. Zo kun je de heftigste aanvallen uitvoeren sinds de Golfoorlog. In iedere arena ligt maar één exemplaar en de race om die steen geeft de gevechten een extra dimensie.

Ook Soul Caliber van Namco vond zijn oorsprong in de speelhal, waar het draaide op System 12, een computer-moederbord gebaseerd op PlayStation-technologie. De Dreamcast is echter vele malen krachtiger dan System 12 en Namco heeft de extra mogelijkheden met beide handen aangegrepen door het meest indrukwekkende vechtspel van dit moment uit te brengen. De graphics, special effects en muziek zijn fenomenaal en de spelbehandeling is zowel soepel als diep, met letterlijk honderden bewegingen per vechter. Daarbij bevat Soul Caliber ook nog eens tientallen extra's die je kunt ontgrendelen door het spel in verschillende modi uit te spelen. Extra kostuums, extra arena's, de mogelijkheid om het introfilmpje te bewerken – het zit er allemaal in.

Naast de geweldige 3D-vechtspellen voor de Dreamcast, zijn er ook enkele 2D-toppers. Hoewel er mensen zijn die het bestaansrecht van 2D-spellen in twijfel trekken op een 3D-werkpaard als de Dreamcast, maken de verwaarloosbare laadtijden er ook dè machine voor 2D-vechtspellen van. Immers, op de PlayStation zorgen laadtijden van soms wel 20 seconden – ook bij 2D-vechtspellen! – voor heel wat ergenis. Op de Dreamcast kun je echter soepel genieten van fantastische spellen als Street Fighter Alpha 3, Street Fighter 3 en het hyperactieve Marvel vs. Capcom.

De Dreamcast wordt al sinds zijn conceptie geplaagd door negatieve media-aandacht in verband met de vermeende technische minderwaardigheid ten opzichte van Sony's PlayStation 2 (uit in Japan) en Nintendo's Dolphin (in ontwikkeling). Met op komst zijnde vechtspellen als Dead or Alive 2, Power Stone 2 en Marvel vs. Capcom 2 heeft de machine echter genoeg te bieden om luie-stoelknokkers nog maanden zoet te houden.

Power Stone (Capsom) en Soul Caliber (Namco). Prijzen omstreeks 140 gulden.