Geboeid

Nee, erg is Geboeid niet, het programma waarin vijf mensen met ijzer aan elkaar zitten geketend en waarbij elke dag eentje afvalt. Geen taboe is in het geding. Moet kunnen, zou ik zeggen. ,,Humoristisch'', zoals SBS-baas Van Westerloo zei? Nou neu. Het is een studentengrap in de geest van vijftien man in een telefooncel. Misschien kan de uitzending in de Guinness Book of Records. Dat uitstoten van mensen geeft me een onbehaaglijk gevoel. Maar bij het uitvaardigen van verboden, speciale tijdstippen of decoderverplichtingen denk ik niet hieraan maar aan gemakkelijk te etiketteren categorieën als porno, extreem geweld en de flessentrekkerij met 0900-nummers van Veronica.

Gisteren moest een deelnemer aan de realityshow De Bus opstappen omdat hij een strafblad had. Hij bekende, nadat De Telegraaf erachter was gekomen, dat hij was veroordeeld voor geweldpleging in een disco vijf jaar geleden. Ook de inmiddels na een stemming vertrokken Aziz zou volgens De Telegraaf betrokken zijn geweest bij een inbraak. Seki stapte vrijwillig op nadat hem was gevraagd of hij een strafblad had. Niet alle gemeenten willen verklaringen van goed gedrag afgeven ten behoeve van amusementsprogramma's en misschien hebben ze gelijk. De vraag is of mensen met een strafblad voor de rest van hun leven achter de decoder moeten.

Geboeid is bedoeld als dating show. Gisteren mocht een vrouw bepalen welke vrijers zouden afvallen. De vijf dagen werden in één uitzending samengevat en zodra er gekozen moest worden, start het reclameblok. Volgende week een man met vier vrouwen en dan zal uiterlijk een nog grotere rol spelen.

Jammer dat SBS zulk slodderig camerawerk levert, want iemand met een scherpe blik als Frans Bromet had er meer uit gehaald. Vaak waren de gesprekken slecht te verstaan. Ik had meer willen weten over de uiteenlopende karakters die aan elkaar vastzaten, vier mannen en een blonde stoot. De vrouw, Astrid, was bijdehand en had geen moeite met de leiding en het beheer van de geldpot. Al die jonge mannen moesten bij haar in de smaak vallen als in een natuurfilm over de bronsttijd. En wat doe je dan? Dat vroeg ik me op die leeftijd voortdurend af en ik ben blij dat die tijd achter me ligt. Je moet tegelijk initiatief nemen en veel rekening met haar houden maar je mag je ook niet teveel uitsloven. René en Rachid waren te veel bezig met de vraag of ze genoeg oogcontact met Astrid hadden en zij vielen de eerste en tweede ochtend af. Totale onverschilligheid werkt ook niet maar een beetje mysterie om je heen opbouwen wil wel eens helpen. Het kan ook weer niet te bestudeerd zijn. De zwijgzame, rustige Dennis met de schattige kuiltjes in de wangen won.

Saïd, met wit geverfde krullen in zijn zwarte haar en een ringetje in een neusvleugel, vertelde het meeste over zichzelf, over zijn moeilijke jeugd, zijn moeder die dood was en hoe hij nooit speelgoed had gehad. Ze gingen met zijn vijven naar de speeltuin en Saïd zei dat het voor het eerst in zijn leven was. Maar met ketens aan doe je niet veel in al die toestellen. Zijn macho-jongetjesachtige gekkigheid moet Astrid hebben vertederd en bracht hem op de tweede plaats. De twee overblijvers mochten iets verzinnen voor Astrid en zijn idee om salsadansles te nemen vond ik origineler dan de picknick van Dennis met champagne in het Vondelpark. Bubbeltjeswijn doet me denken aan veel te zoete parfum, spierwitte Rolls Royces en koppijn. Hoort wel bij SBS6. Misschien verloor Saïd met die ene opmerking tegen Astrid toen ze met zijn drieën waren overgebleven: ,,wij gaan je nu nemen''. Grappig bedoeld maar ze schrok. Wat haalde ze in huis?

Astrid moest geld uitdelen aan de afvallers en bij Dennis had ze nog 13.000 gulden over maar hij kreeg daar slechts 4000 van. Ze deed of het rechtvaardig was maar eigenlijk had die Dennis meer gepresteerd dan zij. Hoewel, is in de smaak vallen een prestatie? Wat een eigentijds dilemma.