Dwarrelwind stoort golfers

Smaller gemaaide fairways en vooral een nauwelijks in te schatten wind zorgen voor hoge scores op de eerste dag van `The Masters'. De Amerikaan Dennis Paulson bleef als een van de weinigen wel overeind op Augusta National en nam de leiding met een ronde van 68, vier slagen onder het baangemiddelde.

De dwarrelwind dreef veel spelers tot wanhoop. Ook Tiger Woods wist vaak niet wat hem overkwam tussen de pijnbomen van Augusta National. ,,Op hole 13 had ik wind tegen bij de afslag en wind mee bij de tweede slag, onverklaarbaar. De clubkeuze had vandaag veel weg van een loterij.'' Vooral op de 140 meter lange par-3 twaalfde, een van de mooiste en tegelijkertijd meest gevreesde holes in golf sloegen de spelers af met het zweet in de handen. Woods discussieerde lang met zijn caddie, koos voor een ijzer-8 en dacht een perfecte bal geslagen te hebben. Boven de pijnbomen werd de bal gegrepen door de wind, kwam voor de green neer en rolde terug het water in. Woods incasseerde een hele kostbare triple-bogey 6. Er was op hole 10 al een slordige dubbel-bogey aan vooraf gegaan.

Woods deed ook wel iets goeds. Birdies op hole 15 en 16 beperkten de schade tot 75 slagen, wel zijn slechtste ronde van dit jaar. De gedoodverfde winbaar van The Masters was niet al te teleurgesteld. ,,De baan speelde heel moeilijk. Kijk maar hoe weinig spelers er onder par zijn geëindigd.''

Woods was onder de indruk van de score van Dennis Poulson. ,,In deze omstandigheden 68 maken is een prestatie om trots op te zijn.'' Poulson was bij zijn mastersdebuut allesbehalve geïmponeerd door de reputatie van Augusta National. De 37-jarige Amerikaan won nog nooit een toernooi op het Amerikaanse wedstrijdcircuit.

Tom Lehman is een grote kanshebber voor `het groene jasje'. De Amerikaan met de onderarmen van een bootwerker stond na 17 holes met min 5 aan de leiding. Lehman staat bekend als een goede windspeler. In 1996 won hij het Brits Open, in de Masters werd hij een keer tweede en derde. Lehman voelt zich thuis op Augusta National. Hij slaat van nature een draw, een bal die van rechts naar links afbuigt, en dat is op bijna alle holes de ideale slag. Alleen hole 18 vraagt om een fade, een afslag die van links naar rechts afbuigt.

Lehman ging op die slothole in de fout. Zijn drive verdween tussen de bomen en met een dubbel-bogey 6 als gevolg. Lehman kwam uit op 69 slagen, min 3. ,,Zonde van dat einde want ik speelde 17 holes ijzersterk.'' Lehman zei dat hij zich niet gek laat maken door de wind. ,,Je doet wat je kunt om een inschatting te maken van de wind, maar sommige slagen speel je ook een beetje op hoop van zegen. Soms pak dat goed uit, soms niet, dat moet je gewoon accepteren.''

Sergio Carcia deelt met een slag achterstand op Lehman de derde plaats met Steve Stricker. De Spanjaard begon met birdies op hole 1 en 2, en stond 16 holes later nog steeds 2 onder par (70). Garcia (20) speelt zijn tweede Masters. Niet eerder had hij de omstandigheden zo lastig gevonden. ,,Mijn caddie en ik gooiden steeds grassprieten in de lucht om de windrichting te bepalen. Het ene moment vlogen ze naar rechts, het andere weer naar links.''

Nog vijf spelers slaagden erin onder par te blijven. Phil Nicolson, Rocco Mediate, Steve Jones, de Deen Thomas Bjorn en de Duitser Bernhard Langer lieten een 71 noteren. Jack Nicklaus, 40 jaar ouder dan Sergio Garcia, speelde aan de zijde van de 70-jarige Arnold Palmer en Gary Player (62). De drie golflegendes werden op iedere green met een ovatie onthaald. Vooral Nicklaus liet zien nog steeds met de besten mee te kunnen. Hij maakte 74, maar dat was met een beetje geluk minder geweest. ,,Ik kan niet tevreden zijn. Er wilde niet een putt vallen en op hole 16 en 17 miste ik twee korte putts. Ik kreeg veel birdiekansen, maar kon niet profiteren. Maar 74 is natuurlijk wel een slag beter dan Tiger.''