Beeldentuin 1

Beeldhouwer Eddy Roos (CS 24/3) blijkt zich bij zijn kort geding tegen Verhildersum niet alleen te hebben voorzien van een juridische raadsman, maar ook van een pleitbezorger uit journalistieke hoek, bereid zich klakkeloos met zijn standpunt te identificeren.

De Stichting Borg Verhildersum wordt door het artikel van Bas Roodnat in een kwaad daglicht gesteld, ondanks jarenlange pogingen van haar kant om met de kunstenaar in goede harmonie samen te leven en met voorbijgaan aan de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Groningen op 14-2-00, waarbij de vordering van Roos tot het geven van uitdrukkelijke toestemming zijnerzijds voor wijzigingen in de tuin werd afgewezen. Op grond van de Auteurswet is verzet uitsluitend mogelijk indien sprake zou zijn van het toebrengen van `nadeel aan de eer of de naam van de maker of aan zijn waarde in deze hoedanigheid'. Daaromtrent, aldus de rechtbank, is echter niets gesteld noch gebleken.

Aangezien de eiser inmiddels bij het gerechtshof te Leeuwarden in hoger beroep is gegaan en de zaak wat dat betreft nog weer onder de rechter is, acht ons bestuur het niet passend om hier en nu in te gaan op de aaneenschakeling van verdachtmakingen, verdichtsels en halve waarheden in het bewuste artikel. Wij vragen ons wel af, waarom NRC Handelsblad in dit geval gemeend heeft de fundamentele journalistieke stelregel van hoor en wederhoor te moeten negeren.